ค้นหาสถานที่พระพุทธรูป
สายสัมพันธ์กับพระพุทธรูปอาจเกิดขึ้นโดยไม่คาดคิด ค้นหาสถานที่ที่อาจนำคุณไปพบ My Buddha ของคุณเอง
วัดฮงกากุจิ
พระโยริวคันนงสำริด ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 富山県富山市婦中町富崎5153
ความสง่างามความลึกซึ้งความลึกลับ
พระโยริวคันนงสำริดประดิษฐานอยู่ที่วัดฮงกากุจิ เป็นพระพุทธรูปสำริดปิดทองสูง 38.5 ซม. และถือว่ายังคงรูปแบบศิลปะสมัยนาราไว้ ลักษณะเด่นคือพระพักตร์ยาวที่มีสีคล้ำ ริ้วผ้าคมชัด และท่วงท่าทรงสง่าขณะประคองขวดยา เป็นหนึ่งในพระพุทธรูปสำริดปิดทองโบราณสายเดียวกันที่หลงเหลืออยู่ในจังหวัดโทยามะ ตามตำนานของวัดกล่าวว่าองค์พระย้ายมาจากฮิดะ และในช่วงการสู้รบที่โทมิซากิในยุคเอโรคุ ได้บรรจุไว้ในหีบหินและฝังใต้ดินเพื่อหลีกเลี่ยงไฟสงคราม ก่อนจะถูกขุดพบอีกครั้งในบริเวณวัดระหว่างการขยายพื้นที่ในปีโฮเอที่ 6 (1709) องค์พระได้รับการรับรองเป็นวัตถุศิลปะสำคัญระดับชาติของญี่ปุ่น วัดได้รับการแนะนำให้เข้าชมได้ตลอดปีโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย แต่ไม่มีการระบุเวลาเข้าชมองค์พระนี้โดยเฉพาะ จึงควรตรวจสอบล่วงหน้า
วัดไทริวจิ
พระคันนงโพธิสัตว์พันกรไม้ปางยืน ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 富山県富山市舟倉2334
ความสูงส่งความลึกลับความขรึมสง่า
พระคันนงโพธิสัตว์พันกรไม้ปางยืนประดิษฐานเป็นพระประธานในวิหารคันนงของวัดไทริวจิ สูงประมาณ 1 เมตร สร้างด้วยเทคนิคประกอบไม้ฮิโนกิหลายชิ้น และจากจารึกด้วยหมึกภายในองค์พระทราบว่าสร้างโดยพระสงฆ์จากแคว้นเอจิเซ็นเมื่อวันที่ 9 กันยายน ปีโชอันที่ 2 (1300) องค์พระใช้ดวงตาฝังแก้ว มีช่วงไหล่กว้าง ริ้วจีวรแสดงอย่างสมจริง และยังเหลือร่องรอยของสีเดิมอยู่ เป็นพระพุทธรูปยุคกลางที่มีคุณค่าอย่างยิ่งเพราะทราบทั้งวันสร้างและบริบทการสร้างอย่างชัดเจน และเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จังหวัดโทยามะกำหนด ทางวัดแนะนำว่าเป็นพระพุทธรูปมีจารึกที่เก่าแก่ที่สุดในจังหวัด สืบทอดเป็นพระลับมาหลายชั่วอายุ และปัจจุบันเปิดให้สักการะทุกปีในงานคันนงวันที่ 18 สิงหาคม
วัดโซจิจิ
พระคันนงพันกรไม้ประทับนั่ง ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 富山県高岡市関町32
ความอ่อนโยนความสูงส่งความขรึมสง่า
พระคันนงพันกรไม้ประทับนั่งที่สืบทอดอยู่ในวัดโซจิจิ สูง 81.5 ซม. สร้างด้วยเทคนิคประกอบไม้ฮิโนกิหลายชิ้น พระพักตร์อ่อนโยนและเรียบร้อย ริ้วจีวรไหลอย่างนุ่มนวลและให้ความรู้สึกสูงสง่า จากจารึกด้วยหมึกภายในองค์พระทราบว่าสร้างราวปีโชเฮที่ 8 ของราชสำนักใต้ (1353) โดยมีพระเซ็นเอะโฮอินแห่งวัดคงโกจิในแคว้นคาวาจิเป็นผู้ตั้งปณิธาน และช่างแกะพระโคงะกับไรชินเป็นผู้สร้าง เอกสารโบราณสมัยเอโดะยังยืนยันว่าพระประธานของวัดโซจิจิคือพระคันนงพันกร จึงเป็นผลงานสำคัญที่จารึกบนองค์พระและประวัติของวัดสอดคล้องกัน ได้รับการกำหนดเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมสำคัญระดับชาติของญี่ปุ่น ปกติไม่เปิดให้ชม แต่ประชาชนสามารถสักการะได้ในช่วงเปิดพิเศษปีละครั้ง
วัดซุยริวจิ
พระอุสุซามะเมียวโอไม้ปางยืน ｜ วิทยาราช
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 富山県高岡市関本町35
ความทรงพลังความสง่างามความลึกลับ
พระอุสุซามะเมียวโอไม้ปางยืนประดิษฐานอยู่ในห้องฮันเนียทางด้านขวาของวิหารฮัตโตแห่งวัดซุยริวจิ สูง 141 ซม. สร้างจากไม้ฮิโนกิที่แกะแยกเป็นส่วนแล้วนำมาประกอบ และเชื่อว่าเป็นผลงานสมัยคามาคุระ องค์พระยืนด้วยพระบาทข้างเดียว มีรูปขนาดเล็กศีรษะหมูอยู่ที่พระบาท พระหัตถ์ขวาถือหอก และมีเปลวไฟประดับบนมงกุฎกับรัศมี เป็นรูปแบบที่โดดเด่นมาก ที่จีวรยังเหลือร่องรอยสีสดแบบเดิมอยู่เล็กน้อย และได้รับการกำหนดเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของจังหวัดโทยามะ เดิมประดิษฐานเป็นเทพผู้พิทักษ์โทสุหรือห้องสุขา แต่หลังอาคารนั้นถูกไฟไหม้เมื่อราว 250 ปีก่อนจึงย้ายมาประดิษฐาน ณ ที่ปัจจุบัน ทุกวันนี้ยังเป็นที่รู้จักในฐานะ ‘เทพแห่งห้องน้ำ’ ผู้ชำระสิ่งไม่บริสุทธิ์ และสามารถเข้าชมสักการะอย่างใกล้ชิดได้ในเวลาปกติของวัด
วัดซุยริวจิ
พระอิดะเท็นปางยืน ｜ เทพ
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 富山県高岡市関本町35
ความทรงพลังความสง่างามความประณีต
พระอิดะเท็นปางยืนประดิษฐานอยู่ด้านหน้าห้องครัวใหญ่ไดคุริของวัดซุยริวจิ ข้อมูลทางการของวัดระบุว่าสืบทอดกันมาว่าเป็นผลงานของฟ่าน เต้าเซิง ช่างแกะพระสายโอบากุที่เดินทางมาจากจีน พระอิดะเท็นเป็นเทวดาผู้พิทักษ์พระธรรมและเขตวัด และเป็นที่รู้จักในฐานะเทพผู้วิ่งรวดเร็ว จนเป็นที่มาของสำนวนญี่ปุ่นที่หมายถึงการวิ่งอย่างรวดเร็ว วัดซุยริวจิในช่วงต้นสมัยเอโดะแสดงอิทธิพลของวัฒนธรรมโอบากุ และองค์พระนี้เป็นหนึ่งในหลักฐานสำคัญของการแลกเปลี่ยนดังกล่าว เว็บไซต์ท่องเที่ยวทางการของจังหวัดโทยามะยังแนะนำองค์พระที่ด้านหน้าไดคุริในเส้นทางเข้าชมปกติ จึงสามารถสักการะได้ในเวลาเปิดทั่วไปของวัด
วัดโคคุไทจิ
พระศากยมุนีสามองค์ (พระศากยมุนีตถาคต・พระมัญชุศรีโพธิสัตว์・พระสมันตภัทรโพธิสัตว์) ｜ พระตถาคต
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 富山県高岡市太田184
ความสง่างามความประณีตความเงียบสงบ
พระศากยมุนีสามองค์ประดิษฐานเป็นพระประธานในวิหารฮัตโตของวัดโคคุไทจิ โดยมีพระศากยมุนีตถาคตและพระมัญชุศรีโพธิสัตว์กับพระสมันตภัทรโพธิสัตว์เป็นพระบริวาร ข้อมูลทางการระบุว่าวิหารฮัตโตทำหน้าที่เป็นวิหารพุทธด้วย วัดมีจุดเริ่มต้นจากจิอุน เมียวอิ ผู้สร้างอาศรมราวปีโชอันที่ 2 (1300) และก่อตั้งวัดโทโชจิในปีคาเก็นที่ 2 (1304) ปัจจุบันยังเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรมแบบรินไซเซ็น และเปิดให้เข้าชมฟรีประมาณ 9:00–16:00
วัดโคคุไทจิ
พระโชคันนงโพธิสัตว์ ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 富山県高岡市太田184
ความอ่อนโยนความบริสุทธิ์ความเงียบสงบ
พระโชคันนงโพธิสัตว์ประดิษฐานเป็นพระประธานในวิหารคันนงทรงหกเหลี่ยมบริเวณลานหน้าประตูซันมงของวัดโคคุไทจิ ตามตำนานของวัดกล่าวว่าเป็นผลงานของพระเกียวกิ และภายในวิหารยังประดิษฐานพระคันนงอีกสามสิบสามองค์ วิหารสร้างเสร็จในเดือนพฤษภาคม ปีโชวะที่ 43 (1968) และยังเป็นลำดับที่ 3 ของเส้นทางเอ็ตจูและลำดับที่ 24 ของเส้นทางพระคันนงสามสิบสามแห่งโฮคุริคุ วัดโคคุไทจิโดยทั่วไปเปิดให้เข้าชมฟรีประมาณ 9:00–16:00 และวิหารคันนงอยู่ในเส้นทางเข้าชมปกติ
วัดโชเก็นจิ
พระโชคันนงโพธิสัตว์ไม้ปางยืน ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 富山県富山市西番808
ความอ่อนโยนความเป็นกันเองความลึกซึ้ง
พระโชคันนงโพธิสัตว์ไม้ปางยืนประดิษฐานเป็นพระประธานในวิหารหลักของวัดโชเก็นจิ แกะจากไม้ฮิโนกิชิ้นเดียว มีพระพักตร์อ่อนเยาว์พร้อมรอยยิ้มบาง ๆ เหนือพระเศียรมีเครื่องประดับโลหะฉลุลวดลายงดงาม ขณะที่จีวรแสดงอย่างเรียบง่าย ตามตำนานของวัดกล่าวว่าเป็นผลงานของพระเกียวกิ แต่การศึกษาทรัพย์สินทางวัฒนธรรมเห็นว่าเป็นผลงานช่วงต้นสมัยคามาคุระ เมื่อวัดโชเก็นจิสร้างขึ้นในปีเท็นโชที่ 2 (1574) เพื่ออธิษฐานให้พ้นภัยน้ำจากแม่น้ำโจงันจิ องค์พระนี้ได้รับการสืบทอดเป็นพระประธาน เป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จังหวัดโทยามะกำหนด และปัจจุบันยังได้รับการสักการะในฐานะพระคันนงของจุดที่ 31 แห่งเส้นทางพระคันนงสามสิบสามแห่งโฮคุริคุ
วัดโคโชจิ
พระใหญ่โชกาวะ (พระใหญ่จูมันโนคตสึ・พระอมิดะเนียวไรประทับนั่ง) ｜ พระตถาคต
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 富山県砺波市庄川町金屋1870
ความสงบความเป็นกันเองความขรึมสง่า
พระอมิดะเนียวไรประทับนั่งสร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ประดิษฐานอยู่ในบริเวณวัดโคโชจิ มีชื่อทางการว่า ‘พระใหญ่จูมันโนคตสึ’ เริ่มตั้งปณิธานสร้างในปีโชวะที่ 3 (1928) เริ่มก่อสร้างในฤดูใบไม้ผลิปีโชวะที่ 5 (1930) และข้อมูลทางการของเมืองโทนามิระบุว่าสร้างเสร็จในฤดูร้อนปีโชวะที่ 8 (1933) ผู้สร้างคือทาเคอุจิ เก็นโซ ช่างปูนและช่างภาพโคเตเอะผู้มีชื่อเสียง จากฐานดอกบัวถึงยอดพระเศียรสูง 10.2 เมตร ตัวองค์พระสูง 6.3 เมตร และมีตำนานว่าเป็นพระเพื่อการอุทิศส่วนกุศลที่บรรจุอัฐิของผู้ศรัทธาหนึ่งแสนคน นับรวมกับพระใหญ่ทาคาโอกะและพระใหญ่โคสุงิเป็น ‘พระใหญ่สามองค์แห่งโทยามะ’ และปัจจุบันยังสามารถเข้าไปสักการะใกล้ ๆ ได้ในบริเวณวัด
วัดเซ็นจูจิ
พระคันนงโพธิสัตว์พันกรไม้ปางยืน ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 富山県氷見市幸町13-4
ความอ่อนโยนความสูงส่งความเงียบสงบ
พระคันนงโพธิสัตว์พันกรไม้ปางยืนประดิษฐานเป็นพระประธานของวัดเซ็นจูจิ พระพักตร์อ่อนโยน พระเนตรเรียวยาวเปิดเล็กน้อย และเส้นพระวรกายที่นุ่มนวล ทำให้เชื่อว่าสร้างตั้งแต่ยุคฟูจิวาระถึงต้นสมัยคามาคุระ ริ้วจีวรมีอิทธิพลแบบราชวงศ์ซ่ง ส่วนวงรัศมีถือว่าเป็นผลงานสมัยคามาคุระ องค์พระเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จังหวัดโทยามะกำหนด พระคันนงของวัดเซ็นจูจิได้รับการสักการะมาแต่โบราณเพื่อขอความปลอดภัยทางทะเลและความสมหวังในความสัมพันธ์ ปัจจุบันยังมีผู้มาสักการะจำนวนมากในงานคันนงประจำปี ‘เทศกาลมารุมาเงะ’ วันที่ 17 เมษายน และในวันนั้นทุกคนสามารถเข้าไปสักการะในวิหารคันนงได้
วัดไรโกจิ
พระอมิดะเนียวไรไม้ปางยืน ｜ พระตถาคต
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 富山県富山市梅沢町3丁目12-24
ความสงบความประณีตความสูงส่ง
พระอมิดะเนียวไรไม้ปางยืนประดิษฐานเป็นพระประธานของวัดไรโกจิ สูง 78.5 ซม. สร้างด้วยเทคนิคประกอบไม้ฮิโนกิหลายชิ้น และเชื่อว่าเป็นผลงานช่วงต้นสมัยคามาคุระ พระพักตร์กลมมน มีพระนาสิกสูงและพระโอษฐ์กระชับ ดวงพระเนตรและอุณาโลมฝังแก้วผลึก ส่วนด้านหน้าพระเศียรฝังหินโมรา รูปทรงพระวรกายที่สงบนุ่มนวลและริ้วจีวรละเอียดเป็นจุดเด่น ตามตำนานของวัดยังกล่าวว่าเป็นผลงานของเจ้าชายโชโตกุ องค์พระเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จังหวัดโทยามะกำหนด ฐานข้อมูลวัดอย่างเป็นทางการของนิกายโจโดระบุว่าวัดไรโกจิเปิดให้สักการะและรับคณะผู้มาเยือน จึงยังสามารถสักการะพระประธานอมิดะเนียวไรได้ในปัจจุบัน
วัดโจเซ็นจิ
พระฮาบุกิอมิดะเนียวไรไม้ปางยืน ｜ พระตถาคต
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 富山県富山市梅沢町3-2-12
ความลึกลับความลึกซึ้งความประณีต
พระอมิดะเนียวไรไม้ปางยืนประดิษฐานเป็นพระประธานของวัดโจเซ็นจิ สูง 85 ซม. สร้างด้วยเทคนิคประกอบไม้ฮิโนกิหลายชิ้น และเป็นผลงานสมัยคามาคุระ แตกต่างจากพระอมิดะทั่วไปตรงที่อ้าพระโอษฐ์ให้เห็นพระทนต์ จึงเรียกว่า ‘ฮาบุกิ โนะ อมิดะ’ พระทนต์ทำจากไข่มุก เส้นพระเกศาใช้ลวดเงิน และริ้วจีวรถ่ายทอดอย่างสมจริง ในอดีตยังเคยมีลวดลายละเอียดวาดด้วยผงทอง ตามตำนานของวัดกล่าวว่าเป็นผลงานของเอโจไดชิจากจีน องค์พระเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จังหวัดโทยามะกำหนด และยังคงประดิษฐานเป็นพระประธานของวัดโจเซ็นจิในฐานะพระอมิดะรูปแบบที่พบได้ยาก
วัดโคคุบุนจิ
พระมัญชุศรีโพธิสัตว์ไม้ประทับนั่ง ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 富山県高岡市伏木一宮1丁目1-44
ความประณีตความสง่างามความลึกซึ้ง
พระมัญชุศรีโพธิสัตว์ไม้ประทับนั่งประดิษฐานในวิหารยาคุชิโดของวัดโคคุบุนจิ สูง 58.5 ซม. สร้างด้วยเทคนิคประกอบไม้ฮิโนกิหลายชิ้น พระหัตถ์ซ้ายถือม้วนคัมภีร์ พระหัตถ์ขวาถือดาบ และฝังแก้วผลึกที่ดวงพระเนตร รูปแบบได้รับอิทธิพลจากราชวงศ์ซ่ง โดยเส้นริ้วจีวรที่ค่อนข้างแข็งและพระพักตร์ค่อนข้างแบนทำให้เชื่อว่าสร้างช่วงปลายสมัยคามาคุระถึงต้นสมัยนัมโบกุโจ มีตำนานว่าเดิมเป็นองค์ศักดิ์สิทธิ์ของศาลเจ้าเคตะที่อยู่ใกล้กัน ก่อนย้ายมายังวัดโคคุบุนจิหลังการแยกศาสนาชินโตและพุทธในสมัยเมจิ องค์พระเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จังหวัดโทยามะกำหนด เว็บไซต์ท่องเที่ยวทางการของทาคาโอกะแนะนำวัดโคคุบุนจิว่าเปิดตลอดปี ไม่มีวันหยุด และเข้าชมฟรี พร้อมยกพระมัญชุศรีในวิหารยาคุชิโดเป็นหนึ่งในสมบัติเด่นของวัด
วัดโชเคจิ
พระอรหันต์ห้าร้อยองค์ (กลุ่มรูปหินพระอรหันต์) ｜ อื่น ๆ
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 富山県富山市五艘1882
ความเป็นกันเองความเงียบสงบความลึกซึ้ง
พระอรหันต์ห้าร้อยองค์เรียงรายจากบริเวณวัดโชเคจิบนภูเขาคุเระฮะไปตามเนินเขาด้านหลัง ตามคำบอกเล่า ในช่วงปลายสมัยเอโดะ คุโรมากิยะ เซ็นจิโร พ่อค้าผู้มั่งคั่งในเมืองปราสาทโทยามะเป็นผู้ตั้งปณิธานให้สร้าง โดยช่างหินจากเกาะซาโดะใช้เวลาหลายปีแกะรูปหินมากกว่าห้าร้อยองค์ ก่อนขนส่งมายังโทยามะด้วยเรือคิตะมาเอะบุเนะ รูปแต่ละองค์มีสีหน้าและท่าทางแตกต่างกัน และผู้มาเยือนสามารถเดินท่ามกลางกลุ่มรูปซึ่งรวมถึงสาวกเอกสิบองค์ของพระศากยมุนีและพระอรหันต์สิบหกองค์เพื่อสักการะอย่างใกล้ชิด สถานที่นี้เป็นโบราณสถานที่เมืองโทยามะกำหนด และปัจจุบันยังเปิดให้เข้าสักการะในบริเวณวัดได้อย่างอิสระ
วัดโทยาคุจิ
พระฟุโดเมียวโอไม้ประทับนั่ง ｜ วิทยาราช
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 富山県富山市牧野32
ความทรงพลังความสง่างามความลึกลับ
พระฟุโดเมียวโอไม้ประทับนั่งประดิษฐานเป็นพระประธานในวิหารหลักของวัดโทยาคุจิ สูง 81.8 ซม. แกะจากไม้สนซีดาร์ชิ้นเดียว และเชื่อว่าเป็นผลงานช่วงต้นสมัยคามาคุระ ลักษณะเด่นคือพระเกศายุ่ง พระพักตร์ดุดันโดยหรี่พระเนตรข้างหนึ่ง และพระโอษฐ์ที่เผยเขี้ยว โดยมีโคงการะโดจิและเซตากะโดจิยืนอยู่สองข้าง เป็นพระโบราณที่ถ่ายทอดรูปแบบมาตรฐานของพระฟุโดเมียวโออย่างทรงพลัง และได้รับการกำหนดเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของจังหวัดโทยามะ วัดยังคงเป็นศูนย์ศรัทธาในชื่อ ‘มาคิโนะฟุโดซน’ และเว็บไซต์ทางการของวัดก็ระบุองค์พระนี้เป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมระดับจังหวัด เนื่องจากไม่ได้ประกาศเวลาเข้าชมองค์พระโดยเฉพาะ จึงควรตรวจสอบล่วงหน้า
วัดจูซนจิ
พระคันนงโพธิสัตว์พันกร・พระโชคันนงโพธิสัตว์・พระบาโตคันนงโพธิสัตว์ (ไม้ปางยืน) ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 富山県下新川郡入善町舟見1498
ความลึกลับความสูงส่งความลึกซึ้ง
พระกวนอิมไม้ปางยืนสามองค์ที่สืบทอดเป็นพระประธานของวัดจูซนจิ ได้แก่ พระคันนงโพธิสัตว์พันกร พระโชคันนงโพธิสัตว์ และพระบาโตคันนงโพธิสัตว์ ทั้งสามองค์แกะจากไม้สนซีดาร์ชิ้นเดียว และข้อมูลมรดกวัฒนธรรมของจังหวัดโทยามะระบุว่าเป็นผลงานสมัยคามาคุระ พระคันนงโพธิสัตว์พันกรองค์กลางสูง 85.7 ซม. ใช้พระกร 24 กรแทนพันกร โดยยกสองกรขึ้นเหนือพระเศียรซึ่งเป็นท่าที่พบได้ยาก พระโชคันนงโพธิสัตว์สูง 73.2 ซม. และพระบาโตคันนงโพธิสัตว์สูง 73.4 ซม. ทั้งสามองค์แสดงลักษณะงานแกะสลักท้องถิ่นอย่างเด่นชัด มีตำนานว่าเคยได้รับการคุ้มครองจากเจ้าเมืองปราสาทฟุนามิ และได้รับการกำหนดเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของจังหวัดโทยามะ ปกติเป็นพระลับ และเปิดให้สักการะพร้อมกันทุก 7 ปี
วัดไซโชจิ
พระอมิดะสามองค์ (พระอมิดะเนียวไร・พระคันนงโพธิสัตว์・พระเซชิโพธิสัตว์) ｜ พระตถาคต
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 富山県富山市蜷川377
ความขรึมสง่าความสงบความลึกซึ้ง
พระอมิดะสามองค์ประดิษฐานเป็นพระลับในวิหารอมิดะของวัดไซโชจิ ประกอบด้วยพระอมิดะเนียวไรตรงกลาง และพระคันนงโพธิสัตว์กับพระเซชิโพธิสัตว์อยู่สองข้าง เป็นกลุ่มพระยืนสามองค์ที่ได้รับการกำหนดเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของจังหวัดโทยามะ ตามตำนานของวัด พระทั้งสามปรากฏขึ้นจากสระน้ำในโนโตะในสมัยคามาคุระ และต่อมาชินรันได้สักการะและกล่าวกันว่าเห็นว่าเป็นพระศักดิ์สิทธิ์ที่แกะโดยเจ้าชายโชโตกุ ในสมัยเอโดะพระทั้งสามถูกอัญเชิญมายังวัดไซโชจิ และมีการสร้างวิหารอมิดะในยุคเก็นโรคุเพื่อประดิษฐาน เว็บไซต์ทางการของวัดระบุว่าปัจจุบันเปิดให้สักการะเพียงหนึ่งครั้งทุก 10 ปี จึงเป็นโอกาสพิเศษที่ต้องรอคอยเป็นเวลานาน
วัดเร็งเงจิ
พระคันนงโพธิสัตว์สิบเอ็ดพักตร์ไม้ปางยืน ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 富山県高岡市蓮花寺86
ความสูงส่งความลึกลับความประณีต
พระคันนงโพธิสัตว์สิบเอ็ดพักตร์ไม้ปางยืนประดิษฐานเป็นพระประธานในวิหารหลักของวัดเร็งเงจิ สร้างจากไม้คายะแบบประกอบหลายชิ้นในลักษณะดันโซ โดยตั้งใจไม่ลงสีมาตั้งแต่แรกเพื่อคงผิวไม้ตามธรรมชาติ รูปแบบยังมีเค้าของงานปลายสมัยเฮอัน แต่การถ่ายทอดจีวรอย่างสมจริงได้รับอิทธิพลจากศิลปะราชวงศ์ซ่ง จึงเชื่อว่าสร้างราวกลางสมัยคามาคุระ พระหัตถ์ขวาถือไม้เท้าแบบพระคันนงแห่งฮาเซเดระ ตามตำนานของวัด พระคันเกียวริชิเป็นผู้นำองค์พระซึ่งเกี่ยวข้องกับพระประจำตัวของมินาโมโตะ โนะ โยริโตโมมายังที่นี่ องค์พระได้รับการกำหนดเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของจังหวัดโทยามะ โดยปกติเป็นพระลับและเปิดให้สักการะเพียงหนึ่งครั้งทุก 33 ปี
วัดเซ็นโคจิ
พระคันนงโพธิสัตว์สำริดปิดทองปางยืน ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 富山県砺波市芹谷1111
ความบริสุทธิ์ความลึกลับความสูงส่ง
พระคันนงโพธิสัตว์สำริดปิดทองปางยืนประดิษฐานเป็นพระประธานในวิหารคันนงของวัดเซ็นโคจิ หล่อด้วยสำริดและเดิมปิดทอง แต่ปัจจุบันสีทองส่วนใหญ่หลุดหายไปแล้ว ช่วงไหล่กว้าง พระวรกายเพรียว และพระพักตร์อ่อนเยาว์ที่มีพระเนตร พระนาสิก และพระโอษฐ์เล็ก ทำให้เชื่อว่าเป็นผลงานสมัยฮาคุโฮ องค์พระได้รับการกำหนดเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของจังหวัดโทยามะ ตามตำนานของวัด ในปีเท็นโชที่ 13 (1585) ฮาชิบะ ฮิเดโยชิซึ่งเข้ามาในเอ็ตจูรู้สึกถึงความศักดิ์สิทธิ์ขององค์พระและให้การคุ้มครองเป็นพิเศษ ปกติเป็นพระลับและเปิดให้สักการะเพียงหนึ่งครั้งทุก 33 ปี นับเป็นหนึ่งในพระสำริดปิดทองที่เก่าแก่มากของจังหวัดโทยามะ
วัดโอกาวายามะ เซ็นโคจิ
พระคันนงโพธิสัตว์พันกรสำริดปิดทองปางยืน ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 富山県魚津市小川寺2934
ความลึกลับความสูงส่งความขรึมสง่า
พระคันนงโพธิสัตว์พันกรสำริดปิดทองปางยืนสืบทอดเป็นพระประธานในวิหารคันนงของวัดโอกาวายามะ เซ็นโคจิ สร้างด้วยเทคนิคการหล่อแยกส่วนซึ่งเป็นลักษณะของสมัยคามาคุระ แม้วงรัศมีจะมีส่วนชำรุด แต่ยังคงเห็นลายเถาไม้ฉลุอย่างประณีต พื้นผิวเคยชุบทองและเงิน และที่พระโอษฐ์ยังคงเหลือสีแดงอยู่จนถึงปัจจุบัน องค์พระได้รับการกำหนดเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของจังหวัดโทยามะ และปกติเป็นพระลับ นอกจากการเปิดใหญ่ทุก 33 ปีแล้ว ยังมีการเปิดกลางรอบในปีที่ 17 และยังสืบทอดการเชิดสิงโตแบบดั้งเดิมที่เกี่ยวข้องกับการอัญเชิญพระประธานไปยังวิหารคันนงในช่วงเปิดให้สักการะ