ค้นหาสถานที่พระพุทธรูป
สายสัมพันธ์กับพระพุทธรูปอาจเกิดขึ้นโดยไม่คาดคิด ค้นหาสถานที่ที่อาจนำคุณไปพบ My Buddha ของคุณเอง
วัดโทกิซัง จิโคจิ
พระโพธิสัตว์มัญชุศรีในรูปพระสงฆ์ ปางนั่งแกะสลักไม้ ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 埼玉県比企郡ときがわ町西平386
ความทรงพลังความประณีตความลึกซึ้ง
พระโพธิสัตว์มัญชุศรีในรูปพระสงฆ์ปางนั่งแกะสลักไม้ ซึ่งจัดแสดงในหอสมบัติ “คินเร็นโซ” ของวัดจิโคจิ เป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของจังหวัดไซตามะ การบูรณะอนุรักษ์ในปีโชวะที่ 58 พบจารึกภายในองค์พระ ระบุว่าสร้างโดยช่างพุทธศิลป์โคเคในปีเออีนินที่ 3 (ค.ศ. 1295) องค์พระทำจากไม้ฮิโนกิด้วยเทคนิคประกอบไม้หลายชิ้นและคว้านภายในแบบยกพื้น รูปร่างที่แข็งแรงและจีวรที่แกะลึกเป็นลอนใหญ่แสดงพลังของประติมากรรมสมัยคามาคุระ จากชื่อที่มีอักษร “เค” ตลอดจนโครงสร้างและรูปแบบงาน จึงถือว่าเป็นช่างในสายสำนักเคซึ่งมีอุงเคและไคเคเป็นตัวแทน ต่างจากพระประธานคันนงลับในวิหารคันนง องค์นี้สามารถเข้าชมได้ตลอดปีในหอสมบัติ
วัดโชกาคุซัง อิมามิยาโบ
รูปสลักไม้ฮิเท็น (เทพเหาะ) ｜ เทพ
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 埼玉県秩父市中町25-12
ความสูงส่งความลึกลับความประณีต
รูปสลักไม้ฮิเท็นของวัดโชกาคุซัง อิมามิยาโบ เป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของจังหวัดไซตามะ และเชื่อว่าสร้างขึ้นตั้งแต่ช่วงต้นสมัยเฮอัน แม้มีความสูงเพียงราว 30 ซม. แต่แกะจากไม้เคยากิชิ้นเดียว แสดงเทพเหาะถือก้านบัวและคุกเข่าอยู่บนก้อนเมฆ รูปแบบใกล้เคียงอย่างยิ่งกับฮิเท็นบนประภามณฑลของพระยาคุชิเนียวไรซึ่งเป็นสมบัติชาติที่วัดโชโจจิ จังหวัดฟุกุชิมะ จึงมีข้อสันนิษฐานว่าเดิมอาจเป็นส่วนหนึ่งของชุดเดียวกัน อย่างน้อยตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 องค์นี้ก็เป็นที่สักการะของผู้แสวงบุญที่อิมามิยาโบ และปัจจุบันยังสามารถชมได้ทางด้านขวาภายในวิหารหลักของวัดลำดับที่ 14 แห่งเส้นทางจาริกจิจิบุ
วัดฟุคุจูซัง โทคุรินจิ
พระคันนงหินองค์ใหญ่ (พระโพธิสัตว์โชคันนง) ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 埼玉県狭山市入間川2-3-11
ความขรึมสง่าความอ่อนโยนความเป็นกันเอง
วัดโทคุรินจิเป็นจุดแสวงบุญลำดับที่ 17 ของเส้นทางมุซาชิโนะ 33 คันนง และเว็บไซต์ทางการของเมืองซายามะแนะนำ “พระคันนงหินองค์ใหญ่” ภายในวัดว่าเป็นสถานที่สำคัญแห่งใหม่ ตามตำนานของวัด ในปี 1333 นิตตะ โยชิซาดะตั้งกองบัญชาการที่บริเวณแม่น้ำอิรุมะระหว่างการยกทัพเข้าโจมตีคามาคุระ และอัญเชิญพระโชคันนงมาเป็นพระคุ้มครอง ซึ่งถือเป็นที่มาของศรัทธาต่อพระคันนงของวัดนี้ ปัจจุบันพระคันนงหินขนาดใหญ่ตั้งอยู่กลางแจ้งข้างวิหารคันนง และสามารถสักการะได้ในการเข้าวัดตามปกติ วัดอยู่ในระยะเดินจากสถานีซายามาชิ ทำให้ได้สัมผัสทั้งประวัติศาสตร์ของเส้นทางแสวงบุญคันนงและความโดดเด่นของพระพุทธรูปหินขนาดใหญ่สมัยใหม่ในที่เดียว
วัดอิวาโดโนะซัง โชโบจิ (อิวาโดโนะคันนง)
พระหินจำลองจากเส้นทางพระคันนง 100 แห่งของญี่ปุ่นและชิโกกุ 88 แห่ง (รวม 188 องค์) ｜ 如来・菩薩・明王・天部・その他
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 埼玉県東松山市岩殿1229
ความลึกลับความลึกซึ้งความเงียบสงบ
วัดโชโบจิ หรืออิวาโดโนะคันนง เป็นจุดแสวงบุญลำดับที่ 10 ของเส้นทางบันโด 33 คันนง บริเวณหน้าผาด้านขวาของวิหารคันนงประดิษฐานพระหินรวม 188 องค์ ประกอบด้วยพระคันนง 100 องค์จากเส้นทางไซโกกุ 33 บันโด 33 และจิจิบุ 34 รวมกับพระประธานจำลองของเส้นทางชิโกกุ 88 แห่ง เมืองฮิงาชิมัตสึยามะแนะนำว่าการสักการะที่นี่เพียงแห่งเดียวทำให้ได้รับอานิสงส์เสมือนได้จาริกครบทั้งพระคันนง 100 แห่งและชิโกกุ 88 แห่ง ภาพพระพุทธรูปจำนวนมากเรียงตามหน้าผาธรรมชาติมีเอกลักษณ์มาก และเนื่องจากอยู่กลางแจ้งจึงสามารถสักการะได้ในเวลาเปิดวัดตามปกติ ที่นี่จึงเป็นจุดสักการะที่โดดเด่นในจังหวัดไซตามะ ซึ่งเปิดโอกาสให้สัมผัสทั้งศรัทธาต่อพระคันนงของวัดแสวงบุญเก่าแก่และการจาริกจำลองจากสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ทั่วประเทศได้ในแห่งเดียว
วัดจิอุนซัง ชินคันจิ
พระโพธิสัตว์โชคันนงปางยืนแกะสลักไม้ ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 埼玉県行田市小見1124
ความประณีตความสูงส่งความลึกลับ
พระโพธิสัตว์โชคันนงปางยืนแกะสลักไม้ในวิหารคันนงของวัดชินคันจิ เป็นพระพุทธรูปโบราณจากช่วงปลายสมัยเฮอัน สูง 103 ซม. และได้รับการกำหนดเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของจังหวัดไซตามะ องค์พระทำจากไม้ฮิโนกิด้วยเทคนิคผ่าแล้วประกบ ดวงตาแกะสลัก และยังคงเหลืองานลงรักปิดทองกับฐานเดิมอยู่มาก พระพักตร์อิ่มเอิบมีรอยยิ้มเล็กน้อย ลำตัวบิดอย่างนุ่มนวล และพระหัตถ์ซ้ายถือดอกบัว แสดงความประณีตของช่างพุทธศิลป์ส่วนกลางที่สืบทอดรูปแบบโจโจ มีข้อสันนิษฐานว่าเดิมอาจสร้างเป็นพระบริวารในหมู่พระสามองค์ ปกติไม่เปิดให้ชมและเปิดเพียงทุก 12 ปีในปีมะเมีย โดยปี 2026 มีกำหนดเปิดให้สักการะวันที่ 21–23 พฤศจิกายน
วัดเอ็นเมซัง คิคุซุยจิ
พระโพธิสัตว์โชคันนงปางยืนแกะสลักไม้ ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 埼玉県秩父市下吉田1104
ความประณีตความสง่างามความสูงส่ง
วัดคิคุซุยจิเป็นจุดแสวงบุญลำดับที่ 33 ของเส้นทางจิจิบุ 34 คันนง พระประธานคือพระโพธิสัตว์โชคันนงปางยืนแกะสลักไม้จากช่วงปลายสมัยเฮอัน สูง 88 ซม. แกะจากไม้ฮิโนกิชิ้นเดียว ดวงตาแกะสลัก ภายในไม่คว้าน และสวมมงกุฎแบบพระโพธิสัตว์ เมืองจิจิบุอธิบายว่าองค์พระมีท่วงท่ามั่นคง พระพักตร์ประณีตและเปี่ยมด้วยความน่าเกรงขาม พร้อมความสง่างามสูงส่ง และได้รับการกำหนดเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของจังหวัดไซตามะ หลังวัดคิคุซุยจิเดิมถูกไฟสงครามเผาทำลายในปี 1569 มีตำนานว่าพระประธานถูกย้ายมายังวัดโชฟุคุจิซึ่งทำหน้าที่ดูแลวัด ปกติเป็นพระลับ แต่ในปี 2026 เปิดให้สักการะตั้งแต่ 18 มีนาคมถึง 30 พฤศจิกายนในโอกาสเปิดครั้งใหญ่ปีมะเมียซึ่งมีเพียงทุก 12 ปี จึงเป็นโอกาสอันหาได้ยากที่จะได้สักการะพระพุทธรูปโบราณจากสมัยเฮอันองค์นี้ด้วยตนเอง
วัดเซออนซัง เร็งเงอิน เมียวจิจิ
พระโพธิสัตว์คันนงพันกรปางยืนแกะสลักไม้ (คุโรสุคันนง) ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 埼玉県入間市春日町2-9-1
ความขรึมสง่าความลึกลับความประณีต
วัดเร็งเงอินเป็นจุดแสวงบุญลำดับที่ 18 ของเส้นทางมุซาชิโนะ 33 คันนง พระประจำจุดแสวงบุญคือพระโพธิสัตว์คันนงพันกรปางยืนแกะสลักไม้ หรือคุโรสุคันนง หลังองค์เดิมสูญเสียไปในเหตุเพลิงไหม้ปี 1546 พระองค์ปัจจุบันได้รับการสร้างขึ้นใหม่ในปี 1547 โดยช่างพระพุทธรูปสำนักคามาคุระชื่อโชเค โดยมีโฮอิน คาคุจูแห่งวัดโคเมียวอินที่เนกิชิเป็นผู้ตั้งปณิธาน องค์พระทำจากไม้คายะด้วยเทคนิคผ่าแล้วประกบและคงผิวไม้เดิมโดยไม่ตกแต่งสี มีพระพักตร์แปร 11 หน้าเหนือเศียร ประกอบด้วยพระหัตถ์คู่พนม พระหัตถ์คู่ถือบาตร และพระกรเสริมอีก 38 กร รวมเป็น 42 กร แผ่นไม้ภายในองค์พระบันทึกประวัติการสร้างขึ้นใหม่ และได้รับการกำหนดเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของเมืองอิรุมะ ปัจจุบันเปิดให้สักการะทุกวันที่ 17 มกราคมในเทศกาลคุโรสุคันนง โดยชมจากด้านนอกวิหารคันนง
วัดเกียวคุโซอิน
พระจิโซโพธิสัตว์ปางยืนแกะสลักไม้ ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 埼玉県さいたま市浦和区仲町2-13-22
ความเงียบสงบความสูงส่งความประณีต
พระจิโซโพธิสัตว์ปางยืนแกะสลักไม้ในวิหารจิโซของวัดเกียวคุโซอิน เป็นพระพุทธรูปโบราณสมัยเฮอัน สูง 67.9 ซม. และได้รับการกำหนดเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของจังหวัดไซตามะ องค์พระแกะจากไม้ฮิโนกิชิ้นเดียวโดยคงผิวไม้ธรรมชาติไว้ ใช้ไม้ในลักษณะที่หลีกเลี่ยงแกนกลางและไม่คว้านภายใน ซึ่งเป็นโครงสร้างแบบโบราณ และเชื่อว่าเป็นผลงานของช่างพระพุทธรูปท้องถิ่น เมืองไซตามะยกให้เป็นหนึ่งในตัวอย่างพระจิโซที่เก่าแก่ที่สุดกลุ่มหนึ่งของจังหวัด ปกติไม่เปิดให้ชม และเปิดให้สักการะเฉพาะวันที่ 23 เมษายนของทุกปีเท่านั้น เป็นพระพุทธรูปสำคัญที่สืบทอดศรัทธาต่อพระจิโซจากสมัยเฮอันในใจกลางอุราวะ
เซกิริวซัง ฮาชิดาเตะโด
พระโพธิสัตว์บาโตคันนงประทับนั่งแกะสลักไม้ ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 埼玉県秩父市上影森675
ความทรงพลังความลึกลับความสง่างาม
ฮาชิดาเตะโดเป็นจุดแสวงบุญลำดับที่ 28 ของเส้นทางจิจิบุ 34 คันนง พระประธานคือพระโพธิสัตว์บาโตคันนงประทับนั่งแกะสลักไม้จากสมัยคามาคุระ สูง 26.5 ซม. สร้างด้วยเทคนิคประกอบไม้ ลงรักปิดทอง และเดิมมีสามดวงตา สามพระพักตร์ และหกพระกร ปัจจุบันได้รับการกำหนดเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของเมืองจิจิบุ แม้เศียรม้าและบางส่วนของพระกรจะสูญหายไปแล้ว เมืองจิจิบุยังประเมินว่าเป็นผลงานชั้นเยี่ยมจากสมัยคามาคุระ ตามข้อมูลทางการของเส้นทางจิจิบุ ในบรรดาเส้นทางพระคันนง 100 แห่งของญี่ปุ่น มีเพียงวัดมัตสึโอจิ ลำดับที่ 29 ของไซโกกุ และฮาชิดาเตะโดเท่านั้นที่มีบาโตคันนงเป็นพระประธาน วิหารสีแดงตั้งอยู่ใต้หน้าผาสูงราว 65 เมตร ทำให้สถานที่มีบรรยากาศโดดเด่นมาก ปี 2026 เป็นวาระเปิดครั้งใหญ่ปีมะเมียที่มีเพียงทุก 12 ปี จึงสามารถสักการะองค์จริงได้ถึงวันที่ 30 พฤศจิกายน
โฮโอซัง อิวาโนะอุเอะโด
พระโพธิสัตว์โชคันนงปางยืนแกะสลักไม้ ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 埼玉県秩父市寺尾2169
ความเงียบสงบความประณีตความลึกลับ
อิวาโนะอุเอะโดเป็นจุดแสวงบุญลำดับที่ 20 ของเส้นทางจิจิบุ 34 คันนง พระประธานคือพระโพธิสัตว์โชคันนงปางยืนแกะสลักไม้ ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นผลงานชั้นดีจากสมัยเฮอันหรือยุคฟูจิวาระ สูง 71.3 ซม. และเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของเมืองจิจิบุ องค์พระทำจากไม้ฮิโนกิด้วยเทคนิคประกอบไม้ ลงรักปิดทอง และประดิษฐานในตู้พระแบบคาสุงะขนาดใหญ่ซึ่งเชื่อว่าสร้างในช่วงกลางสมัยเอโดะ ด้านในบานประตูตู้พระตกแต่งด้วยภาพสีสดเข้มอย่างวิจิตรของพระคันนง 33 ปาง พร้อมเทพแห่งดวงอาทิตย์ เทพแห่งดวงจันทร์ เทพแห่งลม และเทพแห่งสายฟ้า ทำให้พื้นที่สักการะมีบรรยากาศเข้มข้นเป็นพิเศษ วิหารคันนงเองก็กล่าวกันว่าเป็นอาคารที่เก่าแก่ที่สุดในบรรดาจุดแสวงบุญจิจิบุ และตั้งอยู่บนหน้าผาเหนือแม่น้ำอาราคาวะ ปกติองค์พระเป็นพระลับ แต่ในปี 2026 เปิดให้สักการะถึงวันที่ 30 พฤศจิกายนในงานเปิดครั้งใหญ่ปีมะเมียซึ่งมีเพียงทุก 12 ปี
วัดบุทสึโดซัง โนซาคาจิ
พระโพธิสัตว์โชคันนงปางยืนแกะสลักไม้ ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 埼玉県秩父市野坂町2-12-25
ความสูงส่งความขรึมสง่าความเงียบสงบ
วัดโนซาคาจิเป็นจุดแสวงบุญลำดับที่ 12 ของเส้นทางจิจิบุ 34 คันนง พระประธานคือพระโพธิสัตว์โชคันนงปางยืนแกะสลักไม้ สูง 156 ซม. เกือบเท่าคนจริง แกะจากไม้ชิ้นเดียวและคว้านภายใน โดยมีตำนานว่าสร้างในยุคฟูจิวาระ เมืองจิจิบุระบุว่าเป็นพระประธานของวัด เว็บไซต์ทางการของเส้นทางจาริกยังกล่าวถึงดอกไม้ตามฤดูกาลและประตูวัดที่สร้างในปี 1741 ซึ่งภายในมีรูปเคารพของเอ็นมะไดโอและองค์อื่น ๆ ปกติองค์พระเป็นพระลับ แต่ในปี 2026 เปิดให้สักการะตั้งแต่ 18 มีนาคมถึง 30 พฤศจิกายนในงานเปิดครั้งใหญ่ปีมะเมียซึ่งจัดเพียงทุก 12 ปี จึงเป็นโอกาสหายากที่จะได้สักการะพระคันนงองค์ใหญ่โบราณนี้โดยตรง
วัดเกียวคุโตซัง ฟุโดอิน โซกันจิ (ฟุโดงาโอกะ ฟุโดซน)
พระประธาน ฟุโดเมียวโอ ｜ วิทยาราช
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 埼玉県加須市不動岡2-9-18
ความทรงพลังความสง่างามความขรึมสง่า
วัดโซกันจิ หรือฟุโดงาโอกะ ฟุโดซน นับเป็นหนึ่งในสามสำนักฟุโดสำคัญของภูมิภาคคันโต และเป็นจุดแสวงบุญลำดับที่ 30 ของเส้นทางคันโต 36 ฟุโด พระประธานฟุโดเมียวโอประดิษฐานอยู่ในวิหารฟุโดและโดยปกติเป็นพระลับ แต่ปฏิทินกิจกรรมทางการของวัดระบุว่าเปิดให้สักการะทุกวันที่ 8 ธันวาคมในพิธี “お不動様のおすす取り” (การทำความสะอาดองค์ฟุโดประจำปี) เมืองคาโซระบุว่าวิหารฟุโดไม้หลังปัจจุบันสร้างเสร็จในปี 1844 ปัจจุบันวัดยังคงมีพิธีโฮมะ งานเซ็ตสึบุน และพิธีเดินลุยไฟ เป็นศูนย์กลางศรัทธาต่อฟุโดที่สำคัญ และแม้จะเปิดองค์จริงเพียงปีละครั้ง แต่เงื่อนไขการเปิดให้สักการะชัดเจน จึงถือเป็นหนึ่งในฟุโดซงที่เป็นตัวแทนของจังหวัดไซตามะ
วัดจิอุนซัง เมียวอันจิ (คามิโอกะคันนง)
พระโพธิสัตว์บาโตคันนง ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 埼玉県東松山市岡1720
ความทรงพลังความลึกลับความสง่างาม
พระประธานของคามิโอกะคันนงซึ่งอยู่ในการดูแลของวัดเมียวอันจิ คือพระโพธิสัตว์บาโตคันนง ตามตำนานของวัด เมื่อราว 800 ปีก่อนในสมัยคามาคุระ พระซุเคซึ่งเชื่อกันว่าเคยฝึกปฏิบัติร่วมกับมินาโมโตะ โนะ โยชิตสึเนะ ได้สร้างสำนักเล็ก ๆ ชื่อ “ฟุคุจูอัน (福聚庵)” ขึ้นที่นี่ แกะสลักองค์บาโตคันนงด้วยตนเอง และบรรจุพระพุทธรูปทองคำที่ได้รับฝากจากโยชิตสึเนะไว้ภายในองค์พระ ต่อมาสถานที่นี้ได้รับศรัทธาในฐานะพระคันนงผู้คุ้มครองม้าศึกและม้าเกษตร จนมีผู้ศรัทธาจากคันโต โทโฮคุ และโคชินเอ็ตสึ ปัจจุบันเจ้าของม้า ผู้ฝึกม้า และผู้เกี่ยวข้องกับการแข่งม้ายังคงมาสักการะ ที่นี่ยังได้รับการกล่าวขานว่าเป็นหนึ่งในศูนย์กลางศรัทธาบาโตคันนงที่สำคัญที่สุดของภูมิภาคคันโต และงานตลาดเอมะในเทศกาลวันที่ 19 กุมภาพันธ์ของทุกปีได้รับเลือกเป็นมรดกวัฒนธรรมพื้นบ้านที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ โดยปกติไม่สามารถเข้าวิหารเพื่อชมพระประธานได้ แต่ในปี 2026 ซึ่งเป็นปีเปิดองค์ครั้งใหญ่ทุก 12 ปี บุคคลทั่วไปสามารถเข้าชมได้ในวันที่ 19 ของแต่ละเดือน ยกเว้นเดือนกรกฎาคมและสิงหาคม
วัดซาซาโดซัง โชเซ็นอิน
พระโพธิสัตว์โชคันนงปางยืนแกะสลักไม้ (ริวโตคันนง) ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 埼玉県秩父市荒川上田野557
ความเงียบสงบความลึกลับความประณีต
วัดโชเซ็นอินเป็นจุดแสวงบุญลำดับที่ 29 ของเส้นทางจิจิบุ 34 คันนง พระประธานคือพระโพธิสัตว์โชคันนงปางยืนแกะสลักไม้ สูงประมาณ 56 ซม. ได้รับการกำหนดเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของเมืองจิจิบุ และมีตำนานว่าเป็นผลงานของจิเอะไดชิในยุคฟูจิวาระ องค์พระทาสีน้ำตาลดำและแต้มด้วยสีทอง ตามตำนานท้องถิ่น เทพมังกรเคยถวายตะเกียงแก่พระประธานทุกคืน จึงมีชื่อเรียกอีกอย่างว่า ‘ริวโตคันนง’ วัดยังเรียกว่าเซกิซัตสึโด ตามตำนานว่าในปี 1234 พระโชคูและคณะผู้เกี่ยวข้องกับการก่อตั้งเส้นทางจิจิบุได้นำแผ่นศิลาจาริกมาถวายที่นี่ ปกติพระประธานเป็นพระลับ แต่ในปี 2026 เปิดให้สักการะถึงวันที่ 30 พฤศจิกายนในงานเปิดครั้งใหญ่ปีมะเมียซึ่งมีเพียงทุก 12 ปี
วัดซุยริวซัง โฮอุนจิ
พระโพธิสัตว์เนียวอิรินคันนง ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 埼玉県秩父市荒川白久432
ความลึกลับความสูงส่งความเงียบสงบ
วัดโฮอุนจิเป็นจุดแสวงบุญลำดับที่ 30 ของเส้นทางจิจิบุ 34 คันนง พระประธานคือพระโพธิสัตว์เนียวอิรินคันนง ตามตำนานของวัด ในปี 1319 พระอาจารย์เซน โดอิน แห่งวัดเค็นโจจิได้นำองค์พระมาจากแผ่นดินถัง และยังมีตำนานอีกสายหนึ่งว่าจักรพรรดิถังเสวียนจงทรงแกะสลักองค์พระด้วยพระองค์เองเพื่ออุทิศส่วนกุศลแด่หยางกุ้ยเฟย ก่อนที่พระอโมฆวัชระจะประกอบพิธีเบิกเนตร เมืองจิจิบุเองก็แนะนำพระประธานองค์นี้ในฐานะพระเนียวอิรินคันนงที่มีตำนานว่าเป็นฝีพระหัตถ์ของจักรพรรดิเสวียนจง ปกติเป็นพระลับ แต่เปิดให้สักการะทุกวันที่ 18 เมษายน และในปี 2026 เปิดต่อเนื่องถึงวันที่ 30 พฤศจิกายนในงานเปิดครั้งใหญ่ปีมะเมีย ตำนานเกี่ยวกับหยางกุ้ยเฟยและโอกาสเข้าชมที่ชัดเจนทำให้องค์พระนี้โดดเด่นมากในเส้นทางจิจิบุ
วัดฟุดาราคุซัง ไซฟุคุจิ
พระโพธิสัตว์เนียวอิรินคันนงประทับนั่งแกะสลักไม้และพระคันนงร้อยองค์ ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 埼玉県川口市西立野420
ความขรึมสง่าความลึกซึ้งความเป็นกันเอง
องค์ประธานในวิหารคันนงของวัดไซฟุคุจิคือพระโพธิสัตว์เนียวอิรินคันนงประทับนั่งแกะสลักไม้ สูงประมาณ 90 ซม. ภายในองค์พระบรรจุพระคันนงขนาดเล็ก 99 องค์ และได้รับการกำหนดเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของเมืองคาวากุจิ เมื่อรวมองค์ประธานกับพระคันนง 99 องค์ภายใน จะเป็น “พระคันนงร้อยองค์” และนอกจากนี้ทั้งสองข้างขององค์ประธานภายในวิหารยังมีพระคันนง 99 องค์ที่สร้างในยุคหลังเรียงรายอยู่ องค์ประธานและพระที่บรรจุภายในเชื่อว่าสร้างขึ้นราวปี 1690 ซึ่งเป็นช่วงที่วิหารคันนงได้รับการสร้างขึ้นใหม่ และแสดงรูปแบบอันโดดเด่นของประติมากรรมเนียวอิรินคันนงในต้นสมัยเอโดะ ภายในบริเวณวัดยังมีเจดีย์สามชั้นที่เจ้าหญิงจิโยฮิเมะ พระธิดาของโทกูงาวะ อิเอมิตสึ สร้างขึ้นในปี 1693 และได้รับการกำหนดเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมของจังหวัดไซตามะ พิธีไดโกมะวันที่ 9 สิงหาคมของทุกปีเป็นที่รู้จักในฐานะวันสี่หมื่นหกพันวัน และศรัทธาต่อพระคันนงร้อยองค์ยังคงสืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน
วัดบันโชซัง ไดจิจิ
พระโพธิสัตว์โชคันนงปางนั่งแกะสลักไม้ ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 埼玉県秩父郡横瀬町大字横瀬5151
ความประณีตความสูงส่งความลึกซึ้ง
วัดไดจิจิเป็นจุดแสวงบุญลำดับที่ 10 ของเส้นทางจิจิบุ 34 คันนง พระประธานคือพระโพธิสัตว์โชคันนงปางนั่งแกะสลักไม้ มีความสูงในท่านั่ง 44.7 ซม. และเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของเมืองโยโกเซะ คาดว่าสร้างขึ้นในช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 14 เป็นตัวอย่างที่หายากและโดดเด่นในเขตจิจิบุของรูปแบบที่จีวรทิ้งชายยาวลงด้านล่าง และเชื่อว่าเป็นผลงานของช่างแกะสลักพระจากคามาคุระในสายสำนักทาคุมะ องค์พระประทับขัดสมาธิบนฐานดอกบัว โดยชายจีวรทิ้งลงยาวทั้งสองข้าง แต่มีลักษณะพิเศษคือปลายพระบาทขวาซึ่งตามปกติควรถูกจีวรปิด กลับปรากฏให้เห็นระหว่างชายผ้าที่ทิ้งลงทางด้านซ้าย เมืองโยโกเซะจึงประเมินว่าเป็นผลงานรูปแบบจีวรทิ้งชายที่มีเอกลักษณ์มาก ปกติเป็นพระลับ แต่ในปี 2026 เปิดให้สักการะโดยตรงถึงวันที่ 30 พฤศจิกายนในงานเปิดครั้งใหญ่ปีมะเมียซึ่งมีเพียงทุก 12 ปี
วัดจิอุนซัง โทกาคุอิน (ไรโงจิ)
พระอมิตาภพุทธเจ้าปางนั่งแกะสลักไม้ ｜ พระตถาคต
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 埼玉県東松山市大字古凍536-1
ความประณีตความสูงส่งความสงบ
วัดโทกาคุอินประดิษฐานพระอมิตาภพุทธเจ้าปางนั่งแกะสลักไม้ ซึ่งเป็นหนึ่งในพระพุทธรูปโบราณสำคัญของเมืองฮิงาชิมัตสึยามะ และได้รับการกำหนดเป็นสมบัติทางวัฒนธรรมสำคัญของญี่ปุ่น องค์พระสูง 87.4 ซม. สร้างด้วยไม้ฮิโนกิแบบประกอบหลายชิ้น เคลือบรักและปิดทอง รูปทรงกลมอ่อนโยนยังคงลักษณะของประติมากรรมปลายสมัยเฮอัน ขณะที่ใบหน้าที่ตึงกระชับ ดวงตาเชิดขึ้นเล็กน้อย และรอยพับจีวรที่สลักลึก แสดงลักษณะของประติมากรรมสมัยคามาคุระ ภายในองค์พระมีจารึกหมึกระบุว่าในปี 1253 ไดบุตสึชิ โจโช (定性) ได้ทำการ “ซ่อม” และเมืองฮิงาชิมัตสึยามะชี้ว่า เมื่อพิจารณาความหมายของคำว่า “ซ่อม” ในสมัยนั้นและขนาดของการเรี่ยไร ปีดังกล่าวอาจเป็นปีที่สร้างองค์พระก็ได้ การเข้าชมในช่วงปกติควรตรวจสอบล่วงหน้า แต่ทุกวันที่ 15 ตุลาคมของทุกปีจะเปิดให้สักการะ เป็นหนึ่งในไม่กี่สถานที่ในจังหวัดไซตามะที่มีโอกาสชมพระโบราณซึ่งเป็นสมบัติทางวัฒนธรรมสำคัญของชาติได้เป็นประจำ และมีคุณค่าสูงสำหรับการชมพระพุทธรูป
ศาลาโอกิไน บาโตคันนง
พระบาโตคันนงแห่งนิอิโซะ โอกิไน (รูปหินพระโพธิสัตว์บาโตคันนง) ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 埼玉県戸田市大字新曽620
ความทรงพลังความลึกลับความลึกซึ้ง
พระบาโตคันนงแห่งนิอิโซะ โอกิไน ซึ่งประดิษฐานอยู่ในศาลาบาโตคันนง โอกิไน เมืองโทดะ เป็นพระโพธิสัตว์บาโตคันนงสลักจากหินแอนดีไซต์ มีจารึกระบุวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1670 องค์พระเป็นรูปยืนสามพระพักตร์หกกร แกะนูนบนแผ่นหลังทรงเรือ มีเศียรม้าอยู่เหนือพระเศียร พระหัตถ์ขวาถือกระบองวัชระและลูกศร พระหัตถ์ซ้ายถือขวานและคันธนู ส่วนพระหัตถ์คู่กลางพนมเข้าหากัน ความสูงที่วัดได้ในปัจจุบัน 110.7 ซม. นับเป็นตัวอย่างเก่าแก่ของพระบาโตคันนงในคริสต์ศตวรรษที่ 17 และเนื่องจากได้รับการเก็บรักษาภายในวิหารมาอย่างยาวนาน จึงยังคงสภาพดีมาก ทั้งจารึก สีหน้า เครื่องประกอบ และร่องรอยการแต่งผิวหินยังเห็นได้ชัด ปัจจุบันยังเป็นศูนย์กลางศรัทธาของชุมชน โดยปกติไม่เปิดให้ชม แต่จะเปิดให้สักการะทุกวันที่ 19 กุมภาพันธ์และ 19 สิงหาคมของทุกปี
วัดเร็นเคจิ
พระอมิตาภพุทธเจ้าปางนั่งแกะสลักไม้ ｜ พระตถาคต
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 埼玉県川越市連雀町7-1
ความประณีตความสงบความสูงส่ง
พระประธานของวัดเร็นเคจิคือพระอมิตาภพุทธเจ้าปางนั่งแกะสลักไม้ ซึ่งตามข้อมูลทางการของวัดเชื่อกันว่าสร้างในปี 1278 สมัยคามาคุระ องค์พระสูง 70 ซม. สร้างด้วยเทคนิคประกอบไม้หลายชิ้น ใช้พระเนตรแก้ว เคลือบรักและปิดทอง ทรงจีวรคลุมพระอังสาทั้งสองและประทับมุทรารับเข้าสู่สุขาวดี เมืองคาวาโกเอะชี้ว่ารูปทรงพระวรกายที่กระชับและรอยพับจีวรที่มีพลังแสดงลักษณะของช่างพระสายเคในปลายสมัยคามาคุระ และกำหนดให้เป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมของเมือง วัดเป็นวัดท่องเที่ยวในใจกลางคาวาโกเอะ และในวันที่วิหารหลักเปิด บุคคลทั่วไปสามารถเข้าสักการะพระอมิตาภะสมัยคามาคุระองค์จริงได้ จึงเป็นสถานที่ที่มีคุณค่าสูงสำหรับการแนะนำเป็นจุดชมพระพุทธรูป