ค้นหาสถานที่พระพุทธรูป
สายสัมพันธ์กับพระพุทธรูปอาจเกิดขึ้นโดยไม่คาดคิด ค้นหาสถานที่ที่อาจนำคุณไปพบ My Buddha ของคุณเอง
วัดไดโจจิ
พระอมิตาภพุทธเจ้ายืนหล่อเหล็ก ｜ พระตถาคต
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 栃木県宇都宮市道場宿町1101
ความทรงพลังความลึกซึ้งความลึกลับ
วัดไดโจจิเก็บรักษาพระอมิตาภพุทธเจ้ายืนหล่อเหล็ก เมืองอุสึโนมิยะระบุว่าเป็นผลงานสมัยคามาคุระ และเป็นพระเหล็กที่พบได้ยากเมื่อเทียบกับพระพุทธรูปส่วนใหญ่ซึ่งทำจากไม้หรือสำริด องค์พระหล่อเป็นชิ้นเดียวด้วยแม่พิมพ์ประกบด้านหน้าและด้านหลัง ส่วนพระหัตถ์ทั้งสองที่เดิมหล่อแยกต่างหากสูญหายไปแล้ว องค์พระเคยผ่านเหตุเพลิงไหม้จึงมีผิวดำ ส่วนหนึ่งของพระกรซ้ายท่อนล่างหลอมละลาย และปลายพระบาทซ้ายรวมถึงบางส่วนสูญหาย แต่ยังคงถ่ายทอดร่องรอยของไฟที่เหลืออยู่บนพระเหล็กยุคกลางนี้ จังหวัดไซตามะและนากาโนะยังมีพระเหล็กที่สร้างจากต้นแบบเดียวกันหลงเหลืออยู่ จึงเป็นตัวอย่างที่มีลักษณะเฉพาะสำหรับศึกษาพระพุทธรูปหล่อในยุคกลาง ได้รับการกำหนดเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของจังหวัดโทจิงิในปี 1995 การเข้าชมต้องติดต่อล่วงหน้า
ศาลายาคุชิโด
พระยาคุชิเนียวไรประทับนั่งหล่อเหล็ก ｜ พระตถาคต
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 栃木県栃木市西方町金井495
ความลึกซึ้งความเงียบสงบความทรงพลัง
ภายในศาลายาคุชิโดประดิษฐานพระยาคุชิเนียวไรประทับนั่งหล่อเหล็ก จารึกด้านหลังระบุอย่างชัดเจนว่าเป็นพระเหล็กสมัยคามาคุระ สร้างเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ปีเค็นจิที่ 3 (1277) องค์พระสูง 89.7 เซนติเมตร และมีความหนาของเหล็กหล่อประมาณ 1.5 เซนติเมตร เปลือกพระเนตรที่หนา รวมถึงรูปทรงพระนาสิกและพระโอษฐ์ที่แสดงอย่างกว้าง ทำให้พระพักตร์ดูสงบนิ่ง และองค์พระได้รับการกำหนดเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมสำคัญของญี่ปุ่น ฐานและรัศมีเป็นส่วนที่สร้างเสริมในภายหลัง โดยฐานดอกบัวเหล็กสี่ชั้นมีจารึกปีเก็นบุนที่ 5 (1740) ทำให้ยืนยันได้ว่าเป็นผลงานของช่างหล่อเท็นเมียวในสมัยเอโดะ ข้อมูลท่องเที่ยวอย่างเป็นทางการของเมืองโทจิงิระบุว่าต้องติดต่อล่วงหน้าเพื่อเข้าชม เป็นพระเหล็กยุคกลางที่หาได้ยากและยังสามารถเดินทางไปสักการะได้จริงในปัจจุบัน
วัดไทเก็นจิ
พระโพธิสัตว์คันนงหล่อสำริดหนึ่งร้อยองค์ (พระคันนงร้อยองค์แห่งซาโนะ) ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 栃木県佐野市犬伏上町1892
ความขรึมสง่าความลึกซึ้งความเป็นกันเอง
ภายในบริเวณวัดไทเก็นจิประดิษฐานกลุ่มพระโพธิสัตว์คันนงหล่อสำริด “พระคันนงร้อยองค์แห่งซาโนะ” จำนวน 100 องค์ สร้างขึ้นในสมัยเอโดะจากคำปณิธานของพระเรียวกากุ โชนินแห่งนิกโกซัง โดยช่างหล่อโลหะเท็นเมียวร่วมกันสร้างในลักษณะการแข่งขัน ผลงานประกอบด้วยพระคันนงพันกร 30 องค์ พระคันนงสิบเอ็ดพักตร์ 28 องค์ พระโชคันนง 24 องค์ พระเนียวอิรินคันนง 8 องค์ พระเอ็นเมคันนง 4 องค์ พระบาโตคันนง 2 องค์ พระฟุคูเค็นซาคุคันนง 2 องค์ และพระจุนเทคันนง 2 องค์ ครบถ้วนตามเส้นทางแสวงบุญคันนง 100 แห่ง ได้แก่ ไซโกกุ 33 แห่ง บันโด 33 แห่ง และจิจิบุ 34 แห่ง โดยไม่ขาดแม้แต่องค์เดียว ในปี 1962 กลุ่มพระได้รับการกำหนดเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของจังหวัดโทจิงิ (ประติมากรรม) จุดเด่นสำคัญคือสามารถสักการะรูปแบบพระคันนงที่หลากหลายซึ่งสร้างด้วยงานหล่อเท็นเมียวได้พร้อมกันในที่เดียว ข้อมูลทรัพย์สินทางวัฒนธรรมของจังหวัดโทจิงิระบุว่าต้องติดต่อล่วงหน้า ขณะที่สมาคมการท่องเที่ยวเมืองซาโนะระบุเวลาเข้าชม 9:00–17:00 น.
วัดเนฮันจิ
พระโพธิสัตว์จิโซไม้ยืน (ฮิกิริจิโซ) ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 栃木県佐野市天明町2229
ความเป็นกันเองความอ่อนโยนความสงบ
พระโพธิสัตว์จิโซไม้ยืนที่ประดิษฐานเป็น “ฮิกิริจิโซ” ของวัดเนฮันจิ สร้างขึ้นในสมัยคามาคุระด้วยเทคนิคประกอบไม้หลายชิ้น และได้รับการกำหนดเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมของเมืองซาโนะ มีตำนานว่าหากกำหนดระยะเวลาแล้วอธิษฐาน ความปรารถนาจะเป็นจริง จึงเป็นที่รู้จักอย่างใกล้ชิดในชื่อ “ฮิกิริจิโซ” โดยปกติไม่เปิดให้ชม แต่จะเปิดให้สักการะองค์จิโซในวันที่ 24 ของทุกเดือน ทำให้เงื่อนไขการเข้าชมชัดเจน จุดเด่นสำคัญคือสามารถสักการะพระจิโซสมัยคามาคุระได้ท่ามกลางความศรัทธาที่ยังคงสืบต่อมาจนถึงปัจจุบัน
วัดฟุมนอิน
พระโพธิสัตว์จิโซคางามิเอ็นเมปางนั่งกึ่งขัดสมาธิหล่อสำริด (คางามิเอ็นเมจิโซ) ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 栃木県佐野市七軒町2189
ความอ่อนโยนความสงบความเป็นกันเอง
พระประธานของวัดฟุมนอินคือพระโพธิสัตว์จิโซคางามิเอ็นเมปางนั่งกึ่งขัดสมาธิหล่อสำริด พระหัตถ์ซ้ายถือแก้วมณี พระหัตถ์ขวาถือคทาพระ และทอดพระบาทซ้ายลง โดยมีคงการะโดจิและเซทากะโดจิ ซึ่งเป็นผู้ติดตามของพระฟุโดเมียวโอ อยู่เคียงข้าง ตามตำนานของวัด พระจาคุโอ เจ้าอาวาสรุ่นที่ 10 ได้สร้างองค์พระขึ้นราวปลายยุคเคียวโฮร่วมกับฮาเซกาวะ ยาอิจิ ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นช่างหล่อเท็นเมียวแห่งซาโนะผู้มีฝีมือ และด้านหลังมีจารึกแบบแกะลึกที่มีชื่อของจาคุโออยู่ด้วย ในปี 1959 ได้รับการกำหนดเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของจังหวัดโทจิงิ ด้วยพระพักตร์อ่อนโยนจึงได้รับศรัทธาในฐานะ “พระจิโซที่ขอแล้วสมหวัง” และปัจจุบันยังมีพิธีโฮมะขอพรในวันที่ 24 ของทุกเดือน การเข้าชมต้องติดต่อล่วงหน้ากับวัดฟุมนอิน
วัดซาวะคันนงจิ
พระอมิตาภพุทธเจ้าประทับนั่งแกะสลักไม้ (พระอมิตาภสีคุฮาริ) ｜ พระตถาคต
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 栃木県矢板市沢393
ความลึกลับความขรึมสง่าความประณีต
วัดซาวะคันนงจิเก็บรักษาพระอมิตาภพุทธเจ้าประทับนั่งแกะสลักไม้ หรือพระอมิตาภสีคุฮาริ สร้างขึ้นในช่วงต้นถึงกลางสมัยเอโดะ องค์พระสูง 56.9 เซนติเมตร และฐานสูง 52.6 เซนติเมตร สร้างด้วยเทคนิคประกอบไม้หลายชิ้น ตกแต่งด้วยรักปิดทองและลงสี พร้อมฝังดวงตาคริสตัล พระเกศารวบเป็นมวยสูง ทรงมงกุฎแปดเหลี่ยม ประสานพระหัตถ์เป็นสมาธิมุทราและประทับขัดสมาธิ พระวรกายและรัศมีทรงกลมลงสีแดงเข้ม ส่วนจีวรและฐานตกแต่งด้วยรักปิดทอง พระอมิตาภสีคุฮาริเป็นพระประธานของพิธีลับคุฮาริ และรูปลักษณ์ที่ใช้สีแดงเป็นหลักเป็นลักษณะเด่นสำคัญ ได้รับการกำหนดเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของจังหวัดโทจิงิในปี 2001 ข้อมูลทรัพย์สินทางวัฒนธรรมของจังหวัดโทจิงิระบุว่าเปิดให้เข้าชม และข้อมูลท่องเที่ยวอย่างเป็นทางการของจังหวัดระบุว่าวัดซาวะคันนงจิเปิดตลอดปีและไม่ต้องจองล่วงหน้า
วัดอิซุรุซังมันกันจิ
พระโพธิสัตว์คันเซองสิบเอ็ดพักตร์ที่เกิดจากหินงอกหินย้อยตามธรรมชาติ ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 栃木県栃木市出流町288
ความลึกลับความขรึมสง่าความเงียบสงบ
ภายใน “ถ้ำศักดิ์สิทธิ์คันนง” ที่โอคุโนะอินของวัดอิซุรุซังมันกันจิ มีหินงอกหินย้อยที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติและได้รับการสักการะในฐานะพระโพธิสัตว์คันนงสิบเอ็ดพักตร์ ตามข้อมูลทางการของวัด เมื่อกว่า 1,200 ปีก่อน นักบำเพ็ญพรตเอ็นโนะโอซุนุได้ค้นพบถ้ำศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้ และพระโชโด โชนินได้เปิดวัดในปีเท็มเปียวจิงโกที่ 1 (765) ภายในถ้ำสามารถสักการะรูปทรงธรรมชาติที่ถือว่าเป็นด้านหลังของพระคันนงสิบเอ็ดพักตร์ ซึ่งได้รับศรัทธามาแต่โบราณในเรื่องการขอบุตร การคลอดอย่างปลอดภัย และการเลี้ยงดูบุตร โอคุโนะอินเป็นอาคารสักการะแบบยกพื้นซึ่งตั้งอยู่ตรงทางเข้าถ้ำ เปิดเวลา 8:30–16:00 ในเดือนเมษายนถึงกันยายน และ 8:30–15:00 ในเดือนตุลาคมถึงมีนาคม เปิดตลอดปีและการสักการะทั่วไปไม่ต้องจองล่วงหน้า แตกต่างจากพระพุทธรูปที่มนุษย์แกะสลัก ที่นี่เป็นสถานที่ทางพุทธศาสนาอันโดดเด่นซึ่งสักการะธรรมชาติเองในฐานะพระคันนง
วัดเซซุยจิ
พระโพธิสัตว์คันเซองสิบเอ็ดพักตร์พันกรไม้ยืน (ทากิโนะคันนง) ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 栃木県栃木市大平町西山田3427
ความประณีตความสูงส่งความเงียบสงบ
ภายในวิหารคันนงของวัดเซซุยจิประดิษฐานพระโพธิสัตว์คันนงสิบเอ็ดพักตร์พันกรไม้ยืนที่เรียกว่า “ทากิโนะคันนง” จารึกหมึกภายในองค์พระซึ่งตรวจพบระหว่างการบูรณะอนุรักษ์ในปี 1988 ยืนยันว่าองค์พระสร้างขึ้นในปีบุนเอที่ 2 (1265) และองค์กรเท็นไดในจังหวัดโทจิงิระบุว่าช่างพระพุทธรูปคันอามิเป็นผู้สร้าง พระคันนงสมัยคามาคุระองค์นี้มีพระพักตร์เรียวยาว ดวงพระเนตรแกะสลัก มีอุณาโลมที่พระนลาฏ และประดับเครื่องอาภรณ์บริเวณพระอุระซึ่งตัดจากแผ่นทองแดง ได้รับศรัทธามาแต่โบราณในชื่อ “ทากิโนะคันนง” และเป็นพระประธานของสถานที่แสวงบุญชิโมสึเกะบันโดลำดับที่ 26 ในปี 1978 ได้รับการกำหนดเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของจังหวัดโทจิงิ และข้อมูลทรัพย์สินทางวัฒนธรรมของจังหวัดระบุว่า “เปิดให้ชม・เข้าชมได้ตลอดเวลา”
วัดโคไซจิ
พระโพธิสัตว์คันนงพันกรไม้ยืน ผลงานของเอ็นคู ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 栃木県鹿沼市北赤塚町263
ความอ่อนโยนความเป็นกันเองความทรงพลัง
ภายในวิหารในบริเวณวัดโคไซจิประดิษฐานพระโพธิสัตว์คันนงพันกรไม้ยืน ผลงานของเอ็นคู มีจารึกหมึกระบุปีเท็นนะที่ 2 (1682) และมีความสูงรวม 155.8 เซนติเมตร องค์พระแกะสลักบนด้านโค้งของท่อนไม้ที่ผ่าครึ่ง ยืนบนฐานดอกบัวแบบแยก และมีรูปทรงเกือบสมมาตรซ้ายขวา จุดเด่นคือพระพักตร์ที่มีรอยยิ้มและเทคนิคการแกะด้วยขวานอันเป็นเอกลักษณ์ของเอ็นคู ซึ่งแสดงรายละเอียดถึงพระพุทธรูปเล็กและสิ่งของในพระกรเสริม องค์พระได้รับการกำหนดเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของเมืองคานูมะ เชื่อว่าสร้างขึ้นที่นิกโกโดยเลียนแบบทาจิกิคันนงแห่งวัดชูเซ็นจิ และย้ายมายังวัดโคไซจิราวช่วงยุคบุนกะ (1804–1818) เปิดให้สักการะในวันเสาร์ที่ 3 ของทุกเดือน เวลา 13:30–17:00 น. โดยไม่ต้องจองล่วงหน้า
วัดคันนงจิ (พระใหญ่ซาโนะ)
พระอมิตาภพุทธเจ้าประทับนั่งหล่อสำริด (พระใหญ่ซาโนะ) ｜ พระตถาคต
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 栃木県佐野市金井上町2237
ความเป็นกันเองความอ่อนโยนความขรึมสง่า
ด้านหน้าวิหารหลักของวัดคันนงจิประดิษฐานพระอมิตาภพุทธเจ้าประทับนั่งหล่อสำริด “พระใหญ่ซาโนะ” สร้างขึ้นในปีคัมบุนที่ 9 (1669) เพื่ออธิษฐานให้ตระกูลซาโนะฟื้นฟู เป็นงานหล่อเท็นเมียวช่วงต้นสมัยเอโดะที่ช่างหล่อโลหะ 3 คนร่วมกันสร้าง การสร้างได้รับเงินบริจาคจากผู้คนหลากหลายที่เกี่ยวข้องกับตระกูลซาโนะ และองค์พระยังรอดพ้นจากการเกณฑ์โลหะในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ปัจจุบันได้รับการกำหนดเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของเมืองซาโนะ และเป็นที่รู้จักในชื่อ “พระใหญ่แห่งการเชื่อมโยงวาสนา” เว็บไซต์ทางการของวัดระบุเวลาทำการของสำนักงานบริหาร 10:00–16:30 น. และปิดวันจันทร์กับวันพฤหัสบดี
วัดไดโอจิ
พระโชคันนงโพธิสัตว์ไม้ยืน ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 栃木県大田原市黒羽田町450
ความสง่างามความอ่อนโยนความลึกซึ้ง
ภายในหอพระไตรปิฎกของวัดไดโอจิ ประดิษฐานพระโชคันนงโพธิสัตว์ไม้ยืนอยู่ด้านหน้า องค์พระสร้างในสมัยคามาคุระ สูง 165 เซนติเมตร และฐานสูง 7.5 เซนติเมตร ส่วนพระเศียรต่อไม้บริเวณหลังพระกรรณและฝังดวงตาแก้ว ลำตัวประกอบด้านหน้าและด้านหลังเข้าด้วยกัน ส่วนพระกรและพระหัตถ์ทำจากไม้แยกชิ้น แม้รักปิดทองเดิมจะสูญหายไปมากตามกาลเวลา แต่ยังคงเห็นรูปทรงที่หนักแน่น ฝีมือแกะสลักที่ชำนาญ และพระพักตร์เปี่ยมเมตตาซึ่งแฝงพลัง เดิมประดิษฐานในวิหารคันนงของวัดคิอิจิจิ และย้ายมายังวัดไดโอจิหลังอาคารเดิมชำรุดในสมัยเมจิ ได้รับการกำหนดเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของจังหวัดโทจิงิในปี 1963 วัดไดโอจิเปิดให้เข้าชมภายในอาคารโดยต้องติดต่อล่วงหน้า
วัดนิกโกซังรินโนจิ ออนเซ็นจิ
พระยาคุชิรุริโกเนียวไร ｜ พระตถาคต
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 栃木県日光市湯元2559
ความสงบความลึกลับความลึกซึ้ง
พระประธานของออนเซ็นจิ วัดสาขาของนิกโกซังรินโนจิ คือพระยาคุชิรุริโกเนียวไร ตามข้อมูลทางการของรินโนจิ พระโชโด โชนินค้นพบน้ำพุร้อนยูโมโตะในปีเอ็นเรียคุที่ 7 (788) และประดิษฐานพระยาคุชิเนียวไรผู้ช่วยบรรเทาความเจ็บป่วย ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของวัด อาคารยาคุชิโดเดิมถูกก้อนหินขนาดใหญ่ทับพังจากดินถล่มที่เกิดจากพายุไต้ฝุ่นในปี 1966 แต่พระประธานกลับคงอยู่บนก้อนหินที่ตกลงมาโดยไม่เสียหาย ในปี 1973 วัดได้รับการสร้างขึ้นใหม่ในชื่อออนเซ็นจิ ณ ที่ตั้งปัจจุบันใกล้ต้นน้ำพุร้อน ปัจจุบันยังเป็นวัดที่หาได้ยากในญี่ปุ่นซึ่งเชื่อมโยงศรัทธาต่อพระยาคุชิเนียวไรกับการพำนักใช้น้ำพุร้อน ปี 2026 เปิดน้ำพุร้อนตั้งแต่วันที่ 11 เมษายน และสามารถสักการะได้ในช่วงเปิด
วัดจูรินจิ
พระอมิตาภพุทธเจ้าประทับนั่งไม้ ｜ พระตถาคต
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 栃木県栃木市岩舟町小野寺1133-1
ความสงบความประณีตความลึกซึ้ง
พระประธานของวัดจูรินจิคือพระอมิตาภพุทธเจ้าประทับนั่งไม้ จากจารึกหมึกบริเวณด้านหลังและส่วนอื่น ๆ ยืนยันได้ว่าเริ่มสร้างในปีจูเอที่ 2 (1183) และเสร็จในปีถัดมา จูเอที่ 3 (1184) จึงเป็นพระพุทธรูปในช่วงเปลี่ยนผ่านจากปลายสมัยเฮอันสู่ต้นสมัยคามาคุระ องค์พระทำจากไม้ฮิโนกิ ลงรักปิดทองและฝังดวงตาแก้ว ประทับนั่งขัดสมาธิและแสดงมุทราต้อนรับ ลักษณะพระพักตร์สงบ พระเนตรทอดต่ำ และรอยจีวรตื้นเป็นระเบียบยังคงลักษณะปลายสมัยเฮอัน ขณะที่ช่วงพระอังสาที่กว้างแสดงแนวโน้มของยุคใหม่ จังหวัดโทจิงิระบุว่าเป็นหนึ่งในตัวอย่างการใช้ดวงตาแก้วที่เก่าแก่ที่สุดในภูมิภาคคันโต ได้รับการกำหนดเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของจังหวัดโทจิงิในปี 1983 และเปิดให้ชม จึงเป็นโอกาสอันมีค่าในการสักการะพระอมิตาภพุทธเจ้าที่สะท้อนช่วงเปลี่ยนผ่านสู่ยุคกลาง
วัดโซชินจิ
พระไดนิจิเนียวไรประทับนั่งไม้ ｜ พระตถาคต
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 栃木県芳賀郡芳賀町大字稲毛田1400
ความสูงส่งความขรึมสง่าความลึกลับ
วัดโซชินจิเก็บรักษาพระไดนิจิเนียวไรประทับนั่งไม้ จังหวัดโทจิงิระบุว่าเป็นพระไดนิจิเนียวไรแห่งคติไทโซไค สูง 81 เซนติเมตร และประสานพระหัตถ์เป็นสมาธิมุทราซึ่งเป็นลักษณะที่พบไม่บ่อย พระไดนิจิเนียวไรแสดงในรูปพระโพธิสัตว์ที่ทรงมงกุฎ เครื่องประดับ และผ้าสวรรค์ และองค์นี้ก็มีลักษณะดังกล่าว ได้รับการกำหนดเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของจังหวัดโทจิงิในปี 1971 สถานะการเข้าชมระบุว่า “เข้าชมได้ตามโอกาส・แนะนำให้ติดต่อล่วงหน้า” ขณะที่สมาคมการท่องเที่ยวเมืองฮากะระบุเวลาเข้าชมวัดโซชินจิ 8:00～17:00 และไม่มีวันหยุดประจำ
วัดคันนงจิ
พระโพธิสัตว์เนียวอิรินคันเซองประทับนั่งไม้ ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 栃木県芳賀郡益子町大字益子2935
ความสูงส่งความประณีตความลึกลับ
พระประธานของวัดคันนงจิคือพระโพธิสัตว์เนียวอิรินคันเซองประทับนั่งไม้ ตามข้อมูลทางการของเมืองมาชิโกะ องค์พระสร้างในสมัยมุโรมาจิ สูง 91 เซนติเมตร กว้างช่วงไหล่ 38 เซนติเมตร ช่วงเข่า 61 เซนติเมตร และฐานสูง 64 เซนติเมตร เป็นงานไม้ประกอบและแกะดวงพระเนตร องค์พระวางพระบาทซ้ายราบ ยกพระชานุขวา วางพระศอกขวาบนพระชานุและแตะพระปรางในท่าครุ่นคิด มงกุฎ เครื่องประดับ และรัศมีแกะสลักอย่างประณีต ได้รับการกำหนดเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของจังหวัดโทจิงิในปี 1969 ข้อมูลของจังหวัดระบุว่าเปิดให้ชม และปัจจุบันยังเป็นพระประธานของสถานที่แสวงบุญคันโต 88 แห่งลำดับที่ 30
วัดไซโคอิน
พระไดนิจิเนียวไรประทับนั่งไม้ ｜ พระตถาคต
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 栃木県佐野市赤見町1148
ความสูงส่งความสง่างามความลึกซึ้ง
วัดไซโคอินเก็บรักษาพระไดนิจิเนียวไรประทับนั่งไม้ จังหวัดโทจิงิระบุว่าเป็นพระไดนิจิเนียวไรแห่งคติคงโกไคในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 11 สมัยเฮอัน และประสานพระหัตถ์เป็นจิเค็นอิน องค์พระทำจากไม้ฮิโนกิ โดยพระเศียร ลำตัว และต้นพระกรทำจากไม้ชิ้นเดียว ด้านหลังผ่าแยกตั้งแต่ท้ายทอยถึงฐานและคว้านภายใน พระเกศามวยสูง สวมแถบมงกุฎ และเส้นพระเกศาที่แกะละเอียดทอดลงถึงพระอังสาทั้งสอง รูปแบบนี้ถือว่าไม่มีตัวอย่างอื่นในจังหวัด เชื่อว่าเป็นผลงานของช่างพระพุทธรูปท้องถิ่น และได้รับการกำหนดเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของจังหวัดโทจิงิในปี 1991 การเข้าชมต้องติดต่อล่วงหน้า
ศาลาโมคุจิกิ (ศาลายาคุชิของวัดโทจิอิน)
พระยาคุชิเนียวไรพร้อมพระโพธิสัตว์นิกโกและกักโก และเทพนักรบสิบสององค์แกะสลักไม้ (พระไม้โมคุจิกิ 15 องค์) ｜ พระตถาคต
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 栃木県鹿沼市栃窪766
ความทรงพลังความเป็นกันเองความลึกซึ้ง
ที่ศาลาโมคุจิกิในโทจิคุโบะ เมืองคานุมะ มีพระไม้ฝีมือโมคุจิกิ (เกียวโด) จำนวน 15 องค์ ได้แก่ พระยาคุชิเนียวไร พระโพธิสัตว์นิกโก พระโพธิสัตว์กักโก และเทพนักรบสิบสององค์ ตามข้อมูลทางการของเมืองคานุมะ กลุ่มพระสร้างขึ้นในปีอันเอที่ 9 (1780) ด้านหลังพระยาคุชิเนียวไรมีจารึกหมึกที่ระบุชื่อโมคุจิกิและศิษย์เบียคุโด เป็นผลงานระยะแรกที่สร้างขึ้นเมื่อโมคุจิกิอายุ 63 ปีและพำนักในโทจิคุโบะประมาณ 5 เดือน เมืองคานุมะระบุว่านี่เป็นสถานที่เพียงแห่งเดียวที่ผลงานแกะสลักของโมคุจิกิ 15 องค์ยังคงอยู่รวมกันในลักษณะนี้ เปิดให้ชมวันอาทิตย์แรกของเดือนมกราคม เมษายน และสิงหาคม เวลา 9:00–12:00
ศาลาโอเซกิคันนง
พระโชคันนงโพธิสัตว์ยืนไม้ (โอเซกิคันนง) ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 栃木県宇都宮市西刑部町1265
ความทรงพลังความสง่างามความลึกซึ้ง
ศาลาโอเซกิคันนงในนิชิโอซาคาเบะ เมืองอุสึโนะมิยะ ประดิษฐานพระโชคันนงโพธิสัตว์ยืนไม้ จังหวัดโทจิงิระบุว่าเป็นพระพุทธรูปขนาดใหญ่ที่โดดเด่นจากสมัยเฮอัน องค์พระสูง 245 เซนติเมตร แกะจากไม้คายะชิ้นเดียวเป็นหลัก โดยพระกรทั้งสองเป็นไม้แยก และแกะดวงพระเนตร พระหัตถ์ซ้ายถือดอกบัว พระวรกายบิดเอวไปทางขวา งอพระชานุซ้ายเล็กน้อย และอยู่ในท่าคล้ายก้าวไปข้างหน้า ทำให้องค์พระมีความเคลื่อนไหวอย่างเด่นชัด พระพักตร์ที่มีพระปรางและพระหนุเต็ม รวมทั้งพระอุระที่หนาแน่นให้ความรู้สึกทรงพลัง คนในพื้นที่เรียกและเคารพองค์พระในชื่อ “โอเซกิคันนง” มาช้านาน ได้รับการกำหนดเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของจังหวัดโทจิงิในปี 1958 และได้รับการบูรณะในปี 1980 เปิดให้ชม แต่ต้องติดต่อล่วงหน้าก่อนเข้าสักการะ
วัดมันกันจิ
พระอมิตาภพุทธเจ้าประทับนั่งไม้ ｜ พระตถาคต
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 栃木県河内郡上三川町大字東汗1105
ความสงบความประณีตความเงียบสงบ
วัดมันกันจิเก็บรักษาพระอมิตาภพุทธเจ้าประทับนั่งไม้ ตามข้อมูลทางการของเมืองคามิโนะคาวะ องค์พระสร้างในช่วงปลายสมัยเฮอัน สูง 84 เซนติเมตร กว้างช่วงพระอังสา 31.6 เซนติเมตร และกว้างช่วงพระชานุ 74.6 เซนติเมตร เป็นงานไม้ประกอบ ลงรักปิดทอง และแกะดวงพระเนตร พระเกศาขมวดเล็กละเอียด ดวงพระเนตรครึ่งหลับที่หางตาลดลงเล็กน้อย พระพักตร์กลมอิ่ม พระโอษฐ์เล็ก และพระหัตถ์ที่ประสานสมาธิมุทราบนพระเพลา ล้วนเป็นลักษณะเด่นของรูปแบบโจโช พระอุระกว้างและรอยจีวรตื้นที่เป็นระเบียบยังสะท้อนรูปแบบอันสงบของปลายสมัยเฮอัน และบางส่วนของรัศมีกับฐานยังคงเป็นของเดิมจากยุคนั้น ได้รับการกำหนดเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของจังหวัดโทจิงิในปี 1967 ตามข้อมูลทรัพย์สินทางวัฒนธรรมของจังหวัด ต้องติดต่อล่วงหน้าก่อนเข้าชม
วัดเฮ็นโจจิ
พระไดนิจิเนียวไรประทับนั่งไม้ ｜ พระตถาคต
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 栃木県真岡市中2402
ความทรงพลังความสง่างามความประณีต
วัดเฮ็นโจจิเก็บรักษาพระไดนิจิเนียวไรประทับนั่งไม้ ตามข้อมูลทางการของจังหวัดโทจิงิ องค์พระเป็นพระไดนิจิเนียวไรแห่งคติคงโกไคจากสมัยคามาคุระ ประสานพระหัตถ์เป็นจิเค็นอิน สูง 51.0 เซนติเมตร กว้างช่วงพระชานุ 45.0 เซนติเมตร และฐานสูง 33.0 เซนติเมตร ที่ใต้ฐานองค์พระมีจารึก 25 ตัวอักษรระบุชื่อผู้สร้างและวันเดือนปีแห่งพิธีเบิกพระเนตร โดยผู้สร้างคือโคโย ช่างพระพุทธรูปในสายสืบทอดของอุนเค ความคิดแน่วแน่ที่ปรากฏบนพระพักตร์และพระวรกายที่อิ่มเอิบมีมวลหนัก แสดงลักษณะสมจริงของประติมากรรมสมัยคามาคุระอย่างชัดเจน ได้รับการกำหนดเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของจังหวัดโทจิงิในปี 1961 ข้อมูลของจังหวัดระบุสถานะการเข้าชมว่า “สำหรับสักการะเท่านั้น”