ค้นหาสถานที่พระพุทธรูป
สายสัมพันธ์กับพระพุทธรูปอาจเกิดขึ้นโดยไม่คาดคิด ค้นหาสถานที่ที่อาจนำคุณไปพบ My Buddha ของคุณเอง
โคมัตสึซาวะ คันนง (วัดโชโจอิน)
พระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร (โชคันนง) ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 山形県村山市小松沢6500
ความลึกลับความขรึมสง่าความเงียบสงบ
โคมัตสึซาวะ คันนงเป็นวัดลำดับที่ 20 ของเส้นทางแสวงบุญโมกามิ 33 วัดคันนง และตั้งอยู่ลึกเข้าไปในภูเขาของเมืองมุรายามะ พระประธานคือพระโชคันนง ซึ่งตามประเพณีถือว่าเป็นผลงานของพระเกียวกิ และได้รับการสักการะร่วมกับพระอมิตาภพุทธเจ้าและพระไภษัชยคุรุพุทธเจ้าในฐานะ “อิวะโนะอุเอะ ซันโช กงเง็น” หลังเดินตามทางภูเขาและขึ้นบันไดหิน ผู้มาเยือนจะพบวิหารท่ามกลางป่าอันเงียบสงบ ภายในและรอบวัดยังมีมุคาซาริเอมะจำนวนมาก ซึ่งเป็นภาพถวายที่ครอบครัววาดฉากแต่งงานให้ผู้ที่เสียชีวิตก่อนจะได้สมรส ประเพณีนี้สะท้อนความรักของครอบครัวและศรัทธาท้องถิ่นของยามากาตะได้อย่างลึกซึ้ง
วัดฮงเมียวจิ
พระฮงเมียวไค โชนิน (โซกุชินบุตสึ) ｜ อื่น ๆ
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 山形県鶴岡市東岩本字内野388
ความลึกลับความลึกซึ้งความตึงเครียด
วัดฮงเมียวจิในฮิงาชิอิวาโมโตะ เมืองสึรุโอกะ เป็นสถานที่ซึ่งศรัทธาภูเขายูโดโนะยังคงมีชีวิตอยู่ ภายในประดิษฐานร่างของพระฮงเมียวไค โชนิน ผู้ผ่านการบำเพ็ญเพียรอย่างเข้มงวด โดยงดธัญพืชห้าชนิดเป็นเวลาหนึ่งพันวัน ต่อด้วยการงดธัญพืชสิบชนิดอีกหนึ่งพันวัน และบำเพ็ญเพียรด้วยอาหารจากพืชอย่างจำกัด ก่อนเข้าสมาธิใต้ดินในปี 1683 ท่านได้รับการเคารพในฐานะ “โซกุชินบุตสึ” และถือเป็นองค์ที่เก่าแก่ที่สุดในบรรดาหกองค์ที่ยังคงเหลืออยู่ในภูมิภาคโชไน ข้างวิหารยังมีเนินที่เชื่อกันว่าเป็นสถานที่ซึ่งท่านเข้าสมาธิ ท่ามกลางป่าสนซีดาร์อันเงียบสงบ ผู้มาเยือนจะได้สัมผัสถึงความมุ่งมั่นของนักบวชผู้สละตนเพื่อช่วยเหลือผู้คน และความลึกซึ้งของศรัทธาภูเขายูโดโนะ
วัดโซโคอิน
พระโคเมียวไค โชนิน (โซกุชินบุตสึ) ｜ อื่น ๆ
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 山形県西置賜郡白鷹町黒鴨544-1
ความลึกลับความลึกซึ้งความเงียบสงบ
วัดโซโคอินตั้งอยู่ในชุมชนภูเขาคุโรกาโมะ เมืองชิราทากะ และประดิษฐานร่างของพระโคเมียวไค โชนิน ซึ่งได้รับการเคารพในฐานะ “โซกุชินบุตสึ” หรือพระนักบวชผู้บำเพ็ญตบะอย่างเข้มงวดและได้รับการสักการะในสภาพร่างเดิมหลังมรณภาพ ตามตำนานท้องถิ่น มีผู้ปฏิบัติธรรมผู้หนึ่งฝากคำไว้ก่อนเข้าสมาธิครั้งสุดท้ายว่า “เมื่อครบหนึ่งร้อยปี โปรดขุดร่างของข้าขึ้นมาเพื่อให้ข้าเป็นโซกุชินบุตสึ” และคนรุ่นหลังได้ขุดค้นตามคำบอกเล่านั้น ท่ามกลางลำธารและป่าเขียวลึก วิหารอันเงียบสงบแห่งนี้ถ่ายทอดทั้งความมุ่งมั่นของผู้ปฏิบัติที่อธิษฐานเพื่อช่วยเหลือผู้คน และศรัทธาเฉพาะถิ่นที่สืบทอดในภูมิภาคโอคิตามะ
ซาบาเนยามะ จิโซ
พระกษิติครรภโพธิสัตว์ ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 山形県最上郡舟形町舟形境の峰2981
ความทรงพลังความเป็นกันเองความสงบ
ซาบาเนยามะ จิโซประดิษฐานอยู่บนยอดเขาซาบาเนะใกล้เขตแดนระหว่างฟุนากาตะกับโอบานาซาวะ และได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งใน “สามพระกษิติครรภะสำคัญของญี่ปุ่น” พระประธานเป็นพระกษิติครรภโพธิสัตว์องค์เล็กสูงประมาณ 5.8 เซนติเมตร ซึ่งตามตำนานเคยติดอยู่บนหมวกเกราะของนักรบนุมาซาวะ ชินซาเอมอนในฐานะพระคุ้มครองส่วนตัว สถานที่แห่งนี้เป็นจุดสิ้นสุดของเส้นทางแสวงบุญโมกามิ 48 พระกษิติครรภะ และได้รับคำอธิษฐานเรื่องคู่ครอง บุตร การคลอดปลอดภัย สุขภาพ และอายุยืน องค์พระโดยปกติไม่เปิดให้ชม และจะเปิดให้สักการะในปีนักษัตรฉลู ทำให้องค์พระขนาดเล็กยิ่งสะท้อนถึงศรัทธาอันยิ่งใหญ่ที่ผู้คนฝากไว้ตลอดหลายชั่วอายุ
ซาซาโนะ คันนง (วัดโคโตกุอิน)
พระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรพันกรพันเนตร ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 山形県米沢市笹野本町5686-5
ความอ่อนโยนความสูงส่งความขรึมสง่า
ซาซาโนะ คันนงเป็นวัดลำดับที่ 19 ของเส้นทางแสวงบุญโอคิตามะ 33 วัดคันนง ตั้งอยู่ท่ามกลางแนวต้นซีดาร์ในเมืองโยเนซาวะ พระประธานคือพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรพันกรพันเนตร อาคารคันนงโดปัจจุบันสร้างขึ้นในปี 1843 ภายใต้การอุปถัมภ์ของอุเอสึงิ นาริโนริ และได้รับการกำหนดเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมสำคัญของญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 15 มกราคม 2026 จุดเด่นคือหลังคามุงจากหนาและงานแกะสลักอันละเอียดประณีตบริเวณมุขกับส่วนด้านหน้า ภายในบรรยากาศของวัดบนเชิงเขา ศรัทธาต่อพระคันนงและงานช่างสมัยเอโดะตอนปลายจึงปรากฏอยู่ร่วมกันอย่างเด่นชัด
คุโนะโมโตะ คันนง (วัดคันนอนจิ)
พระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรสิบเอ็ดพักตร์ ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 山形県長井市九野本2047
ความอ่อนโยนความทรงพลังความเงียบสงบ
คุโนะโมโตะ คันนงเป็นวัดลำดับที่ 5 ของเส้นทางแสวงบุญโอคิตามะ 33 วัดคันนง พระประธานคือพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรสิบเอ็ดพักตร์ปางยืนสูงประมาณห้าชาคุ หรือราว 1.5 เมตร ซึ่งตามประเพณีกล่าวว่าพระไซโจเป็นผู้แกะสลักจากต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ในสมัยเฮอัน หลังวิหารเดิมถูกไฟไหม้ มีเรื่องเล่าว่าองค์พระถูกค้นพบจากซากเพลิงโดยไม่ได้สูญหาย จึงได้รับความศรัทธามายาวนานว่าเป็นพระคันนงผู้ช่วยปัดเป่าโรคระบาดและภัยพิบัติ พร้อมนำความเป็นสิริมงคลมาให้ ท่ามกลางแนวต้นซีดาร์อันสงบ เรื่องราวขององค์พระที่ผ่านไฟยังทำให้สัมผัสได้ถึงพลังของคำอธิษฐานที่ชุมชนรักษาสืบต่อกันมา
วัดโฮชาคุอิน
พระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรสิบเอ็ดพักตร์ ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 山形県山形市大字鮨洗136
ความสูงส่งความอ่อนโยนความเงียบสงบ
วิหารคันนงของวัดโฮชาคุอินประดิษฐานพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรสิบเอ็ดพักตร์ปางยืน ซึ่งเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมสำคัญของญี่ปุ่นและสร้างขึ้นในช่วงต้นสมัยเฮอัน องค์พระสูงประมาณ 50 เซนติเมตร แกะจากไม้คายะและมีรูปทรงอันประณีตสง่างาม ลักษณะจีวรและสัดส่วนแสดงความเกี่ยวข้องกับรูปแบบประติมากรรมพุทธในเกียวโต นารา และโอซาก้าราวคริสต์ศตวรรษที่ 9 จุดเด่นที่หาได้ยากคือพระพุทธเจ้าบนยอดพระเศียร ซึ่งไม่ได้ทำเป็นเพียงพระพักตร์ แต่แสดงพระวรกายส่วนบนด้วย นอกจากนี้ องค์พระเคยประดิษฐานอยู่ที่วัดโฮโดจิในเขตเมืองยามากาตะ ก่อนย้ายมายังโฮชาคุอินในปี 1871 ทำให้พระพุทธรูปขนาดเล็กองค์นี้ไม่เพียงงดงามด้านศิลปะ แต่ยังสะท้อนประวัติการสืบทอดศรัทธาของท้องถิ่นอย่างชัดเจน
จูโรคุระคังอิวะ (โขดหินพระอรหันต์สิบหกองค์)
จูโรคุระคังอิวะ (พระพุทธรูปแกะสลักบนผาหิน 22 องค์) ｜ อื่น ๆ
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 山形県飽海郡遊佐町吹浦字西楯
ความลึกลับความลึกซึ้งความขรึมสง่า
กลุ่มพระพุทธรูปแกะสลักบนโขดหินจำนวน 22 องค์ริมชายฝั่งทะเลญี่ปุ่นที่ฟุคุระ เมืองยูซะ แกะบนแนวหินแอนดีไซต์ที่เกิดจากลาวาของภูเขาโชไก ในปี 1864 พระคังไค เจ้าอาวาสรุ่นที่ 21 แห่งวัดไคเซ็นจิในฟุคุระ ได้ริเริ่มการสร้างเพื่ออุทิศส่วนกุศลแก่ชาวประมงที่เสียชีวิตจากคลื่นลมรุนแรงในทะเลญี่ปุ่น พร้อมทั้งอธิษฐานขอความปลอดภัยทางทะเล ความรุ่งเรืองของพระพุทธศาสนา และการช่วยเหลือสรรพสัตว์ ท่านควบคุมช่างหินท้องถิ่นและใช้เวลา 5 ปี จนแล้วเสร็จในปี 1868 กลุ่มรูปสลักประกอบด้วยพระอรหันต์ 16 องค์ พร้อมพระศากยมุนี พระมัญชุศรีโพธิสัตว์ พระสมันตภัทรโพธิสัตว์ พระกวนอิม พระสารีบุตร และพระโมคคัลลานะ รวม 22 องค์ ถือเป็นกลุ่มพระพุทธรูปแกะสลักบนโขดหินขนาดใหญ่เช่นนี้เพียงแห่งเดียวบนชายฝั่งทะเลญี่ปุ่น สามารถเข้าชมกลางแจ้งได้ฟรี และทุกเดือนกรกฎาคมยังมีเทศกาลจูโรคุระคังซึ่งมีพิธีสวดขอความปลอดภัยทางทะเล
โยโกยามะ ฟุโดซน (วัดไดโตกุจิ)
พระฟุโดเมียวโอไม้ปางประทับนั่ง ｜ วิทยาราช
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 宮城県登米市津山町横山字本町3
ความทรงพลังความสง่างามความตึงเครียด
พระฟุโดเมียวโอไม้ปางประทับนั่งองค์นี้ประดิษฐานอยู่ภายในวิหารฟุโดของโยโกยามะ ฟุโดซน ในสึยามะ เมืองโทเมะ องค์พระมีความสูง 275 เซนติเมตร สร้างจากไม้คัตสึระด้วยเทคนิคประกอบไม้หลายชิ้น และเป็นพระฟุโดเมียวโอขนาดใหญ่ที่มีอายุย้อนไปถึงสมัยเฮอัน ส่วนประกอบขององค์พระถูกเปลี่ยนแปลงในภายหลังไม่มากนัก โดยนิ้วพระหัตถ์ทั้งสองข้างและพระขรรค์ในพระหัตถ์ขวายังคงรักษารูปแบบดั้งเดิมไว้ได้ดี ในปี 1997 ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมสำคัญของญี่ปุ่น การใช้ไม้คัตสึระซึ่งพบได้บ่อยในพระพุทธรูปของภูมิภาคโทโฮคุ ทำให้เชื่อกันว่าสร้างโดยช่างแกะสลักพระพุทธรูปในท้องถิ่นที่มีความชำนาญในการสร้างพระขนาดใหญ่ และถือเป็นผลงานสำคัญที่ถ่ายทอดลักษณะการสร้างพระพุทธรูปในพื้นที่อิทธิพลของตระกูลฟูจิวาระแห่งโอชู โยโกยามะ ฟุโดซนได้รับความศรัทธามาตั้งแต่โบราณในชื่อ “โยโกยามะ โนะ โอฟุโดซามะ” และนับเป็นหนึ่งในสามฟุโดสำคัญของญี่ปุ่น ผู้ที่ต้องการชมองค์พระไม้ต้องสมัครล่วงหน้า
วัดโซรินจิ
พระไภษัชยคุรุพุทธเจ้าปางประทับนั่ง ｜ พระตถาคต
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 宮城県栗原市築館薬師台1-1
ความทรงพลังความประณีตความลึกซึ้ง
วัดโซรินจิในสึกิดาเตะ เมืองคุริฮาระ เก็บรักษาพระไภษัชยคุรุพุทธเจ้าปางประทับนั่ง องค์พระแกะเกือบทั้งองค์จากไม้เคยากิชิ้นเดียวแบบลอยตัว สูงประมาณ 121 เซนติเมตร ไหล่กว้างและพระวรกายหนาให้ความรู้สึกทรงพลัง ขณะที่ริ้วจีวรที่พลิ้วไหวและพระพักตร์อ่อนโยนสร้างความสงบ เชื่อว่าสร้างขึ้นราวคริสต์ศตวรรษที่ 10 ในช่วงกลางสมัยเฮอัน และเป็นตัวอย่างยุคต้นของพระพุทธรูปไม้เคยากิที่พบมากในภูมิภาคโทโฮคุ จึงได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมสำคัญของญี่ปุ่น ตามตำนานวัดโซรินจิก่อตั้งในปี 757 และองค์พระนี้ได้รับศรัทธาในชื่อ “สึงิ ยาคุชิ” มานานกว่าหนึ่งพันปี โดยปกติไม่เปิดให้ชม แต่บุคคลทั่วไปสามารถสักการะองค์จริงได้ในช่วงเปิดโบราณวัตถุทุกปีวันที่ 8 และ 9 พฤษภาคม
วัดโคโซจิ
พระอมิตาภพุทธเจ้าปางประทับนั่ง ｜ พระตถาคต
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 宮城県角田市高倉字寺前49
ความขรึมสง่าความสูงส่งความลึกซึ้ง
พระอมิตาภพุทธเจ้าไม้ปางประทับนั่งองค์นี้ประดิษฐานเป็นพระประธานในวิหารอมิตาภะของวัดโคโซจิที่ทาคาคุระ เมืองคาคุดะ เป็นพระขนาดใหญ่ระดับโจโรคุ สร้างจากไม้เคยากิด้วยเทคนิคประกอบไม้ ลงรักและปิดทอง องค์พระสูง 272.7 เซนติเมตร และเมื่อรวมรัศมีรูปเมฆด้านหลังมีความสูงรวม 5.18 เมตร เชื่อว่าสร้างราวปีถัดจากการสร้างวิหารอมิตาภะในปี 1177 และยังมีตำนานว่าฟูจิวาระ โนะ ฮิเดฮิระกับภรรยาเป็นผู้ให้สร้าง พระพักตร์อันงดงามที่มีดวงตาเรียวยาวและริ้วจีวรสะท้อนช่วงเปลี่ยนผ่านจากความอ่อนช้อยปลายสมัยเฮอันไปสู่พลังของศิลปะสมัยคามาคุระ องค์พระได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมสำคัญของญี่ปุ่นและได้รับศรัทธามากว่า 800 ปี การเข้าชมองค์จริงภายในวิหารต้องติดต่อล่วงหน้า
วัดรินโนจิ
พระศากยมุนีพุทธเจ้าปางประทับนั่ง ｜ พระตถาคต
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 宮城県仙台市青葉区北山1丁目14-1
ความประณีตความเงียบสงบความสูงส่ง
วัดรินโนจิในคิตายามะ เมืองเซ็นได เก็บรักษาพระศากยมุนีพุทธเจ้าปางประทับนั่งซึ่งประดิษฐานอยู่ในเจดีย์สามชั้นภายในสวนเซน องค์พระสูง 33.4 เซนติเมตร ทำจากไม้ฮิโนกิด้วยเทคนิคประกอบไม้และฝังดวงตาแก้ว ภายในองค์พระแต้มด้วยผงทอง ส่วนจีวรปิดทอง สร้างขึ้นในปีคันบุง 4 (1664) และจารึกหมึกแดงบนแผ่นฐานระบุว่าเป็นผลงานของช่างแกะสลักพระระดับโฮเคียว โซนิน ชิเงสึงุ จีวรตกแต่งด้วยรงควัตถุสีเขียวจากแร่ทองแดงแบบโรคุโช เป็นลายตารางเฉียงและลายดอกฮานาบิชิ พระหัตถ์ทั้งสองวางบนตักในมุทราสมาธิแบบฮกไคโจอิน ให้ท่วงท่าสมดุลและประณีต เป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของเมืองเซ็นได โดยปกติไม่เปิดให้ชม แต่จะเปิดองค์พระในเจดีย์ทุกวันที่ 1 และ 15 ของเดือน ทำให้บุคคลทั่วไปมีโอกาสชมองค์จริงเป็นประจำ
วัดเอ็นริวจิ
พระไภษัชยคุรุพุทธเจ้าปางยืน (พระตถาคตแห่งแสงแก้วไพฑูรย์ทิศตะวันออก) ｜ พระตถาคต
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 宮城県柴田郡柴田町入間田寺35
ความอ่อนโยนความเงียบสงบความลึกซึ้ง
วัดเอ็นริวจิในอิรุมาดะ เมืองชิบาตะ เก็บรักษาพระไภษัชยคุรุพุทธเจ้าไม้ปางยืน เป็นองค์ไม้เปลือยไม่ลงสี แกะจากไม้คัตสึระชิ้นเดียว สูง 79.4 เซนติเมตร แม้ปลายพระหัตถ์ทั้งสอง ปลายพระอังสาขวา และปลายพระบาททั้งสองจะสูญหายไป แต่พระพักตร์อ่อนโยนคล้ายเด็กและการแสดงพระวรกายอย่างตรงไปตรงมาเป็นลักษณะเด่น เดิมเป็นพระประธานของวิหารยาคุชิแห่งวัดโมคุเร็นจิบนภูเขาด้านหลัง ก่อนย้ายมายังวัดเอ็นริวจิในปี 1908 เป็นผลงานสมัยมุโรมาจิ และเว็บไซต์วัดระบุว่าสร้างในปี 1415 โดยชูริว ปัจจุบันเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของจังหวัดมิยางิ และสืบทอดศรัทธาของชุมชนร่วมกับรูปสิบสองเทพนักรบ ผู้มาเยือนสามารถขอให้วัดเปิดองค์พระได้ระหว่าง 9:00–16:00 แต่ควรติดต่อล่วงหน้าเพราะอาจไม่มีเจ้าอาวาสหรือรองเจ้าอาวาสอยู่
สำนักงานสาขาทั่วไปทาจิริ เมืองโอซากิ
พระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรพันกรไม้ปางประทับนั่ง ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 宮城県大崎市田尻沼部字富岡183-3
ความสูงส่งความเงียบสงบความขรึมสง่า
พระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรพันกรไม้ปางประทับนั่งองค์นี้ได้รับการดูแลสืบทอดในพื้นที่โคมัตสึ ทาจิริ เมืองโอซากิมาอย่างยาวนาน เดิมเป็นพระประธานของวัดโคมัตสึจิ ซึ่งมีชื่อปรากฏในหนังสือ 『นิฮง โอโจ โกคุราคุกิ』 และถูกย้ายไปยังวิหารยาคุชิข้างเคียงในช่วงต้นยุคเมจิ เชื่อว่าสร้างในช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 12 ปลายสมัยเฮอัน โดยมีรูปแบบร่วมกับกลุ่มพระพุทธรูปในวิหารทองของวัดชูซนจิที่เกี่ยวข้องกับโมโตฮิระ ผู้นำรุ่นที่สองของตระกูลฟูจิวาระแห่งโอชู ลักษณะเด่นคือเปลือกตาสองชั้นและการรวบพระเกศาด้านหลังให้โค้งหย่อนอย่างไม่ธรรมดา จึงเป็นตัวอย่างสำคัญของงานพระพุทธรูปในภูมิภาคโทโฮคุสมัยการปกครองโดยอดีตจักรพรรดิ และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมสำคัญของญี่ปุ่น ปัจจุบันจัดแสดงในห้องที่ควบคุมสภาพแวดล้อมภายในสำนักงานสาขาทั่วไปทาจิริ เมืองโอซากิ ผู้มาเยือนสามารถชมองค์จริงได้ใกล้ ๆ โดยไม่ต้องจอง
วัดมุตสึโคคุบุนจิ
พระไภษัชยคุรุพุทธเจ้า ｜ พระตถาคต
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 宮城県仙台市若林区木ノ下3丁目8-1
ความลึกลับความขรึมสง่าความลึกซึ้ง
พระไภษัชยคุรุพุทธเจ้าเป็นพระประธานลับของวิหารยาคุชิแห่งวัดมุตสึโคคุบุนจิ เขตวาคาบายาชิ เมืองเซ็นได วัดมุตสึโคคุบุนจิก่อตั้งในสมัยนาระตามพระราชโองการของจักรพรรดิโชมุให้สร้างวัดประจำแคว้น วิหารยาคุชิปัจจุบันสร้างขึ้นใหม่โดยดาเตะ มาซามูเนะในปี 1607 บนพื้นที่เดิมของหอธรรมแห่งวัดโคคุบุนจิโบราณ ระหว่างการฟื้นฟูวัด องค์พระประดิษฐานอยู่ในตู้บูชาบนแท่นสุเมรุด้านในวิหาร โดยมีพระโพธิสัตว์สุริยประภาและจันทรประภาอยู่สองข้าง ปกติตู้บูชาจะปิดและไม่เปิดให้ชม แต่ทุกวันที่ 11 กุมภาพันธ์จะมีการเปิดองค์พระในพิธี “นาโนคาโด ชูโชเอะ” พระประธานองค์นี้สืบทอดศรัทธาของวัดมุตสึโคคุบุนจิมาตั้งแต่สมัยโบราณ และเป็นที่สักการะเพื่อขอให้หายจากโรค มีสุขภาพดี และพ้นจากเคราะห์ภัย
วัดริวโฮจิ
พระศากยมุนีพุทธเจ้าไม้ปางยืน ｜ พระตถาคต
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 宮城県仙台市青葉区八幡4丁目8-32
ความสูงส่งความประณีตความลึกซึ้ง
วัดริวโฮจิในย่านฮาจิมัง เขตอาโอบะ เมืองเซ็นได ประดิษฐานพระศากยมุนีพุทธเจ้าไม้ปางยืนองค์นี้เป็นพระประธาน เป็นตัวอย่างของ “พระศากยมุนีแบบวัดเซเรียวจิ” ที่สร้างเลียนแบบพระศากยมุนีปางยืนซึ่งเป็นสมบัติแห่งชาติของวัดเซเรียวจิในเกียวโตอย่างใกล้เคียง และเชื่อว่าสร้างในช่วงต้นสมัยคามาคุระ องค์พระทำจากไม้ฮิโนกิด้วยเทคนิคประกอบไม้หลายชิ้น สูง 160.3 เซนติเมตร ลักษณะเส้นพระเกศาคล้ายมัดเชือกและริ้วจีวรเป็นวงซ้อนบริเวณพระอุระ แสดงเอกลักษณ์เชิงต่างวัฒนธรรมของรูปแบบเซเรียวจิได้อย่างชัดเจน ภายในพระเศียรมีจารึกการบูรณะในปีไดเอที่ 3 (ค.ศ. 1523) เดิมองค์พระประดิษฐานอยู่ที่วัดฟุกุโอจิในคันนาริ อำเภอคุริฮาระ ก่อนที่ดาเตะ สึนามูระ เจ้าแคว้นเซ็นไดรุ่นที่ 4 จะย้ายมาประดิษฐานที่วัดริวโฮจิในช่วงเก็นโรคุสมัยเอโดะ ปัจจุบันได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมสำคัญของญี่ปุ่น และได้รับความศรัทธามาช้านานในฐานะพระแห่งความก้าวหน้า การขอพร และการคุ้มครองเด็ก
วิหารคันนงจิฟุกุอิน (วิหารพระคันนงสิบเอ็ดพักตร์คิวบุนฮามะ)
พระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรสิบเอ็ดพักตร์ไม้ปางยืน ｜ พระโพธิสัตว์
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 宮城県石巻市給分浜後山
ความทรงพลังความสง่างามความลึกซึ้ง
พระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรสิบเอ็ดพักตร์ไม้ปางยืนองค์นี้เป็นพระประธานของวิหารคันนงจิฟุกุอินที่คิวบุนฮามะ เมืองอิชิโนมากิ องค์พระมีความสูงถึง 273.6 เซนติเมตร และมีโครงสร้างแบบโบราณ โดยแกะพระพักตร์และลำองค์จากไม้คายะ เจาะส่วนด้านหลังให้กลวง แล้วประกบด้วยชิ้นส่วนด้านหลังที่แกะแยกต่างหาก พระอังสากว้าง พระวรกายช่วงเอวหนา รูปร่างสง่างามใหญ่โต และพระพักตร์ที่ให้ความรู้สึกแข็งแรงแบบบุรุษเป็นลักษณะเด่น ถือเป็นผลงานสำคัญที่ย้อนไปถึงช่วงต้นสมัยคามาคุระ เดิมเป็นองค์ไม้ไม่ลงสี ต่อมามีการบูรณะลงสีตั้งแต่สมัยมุโรมาจิเป็นต้นมา จนมีรูปลักษณ์เช่นในปัจจุบัน ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมสำคัญของญี่ปุ่นในปี 1915 และได้รับการดูแลในฐานะศูนย์กลางศรัทธาต่อคันนงของชุมชนคิวบุนฮามะบนคาบสมุทรโอชิกะมาอย่างยาวนาน การเข้าชมองค์จริงต้องจองล่วงหน้า
วัดไดโคอิน
พระอมิตาภพุทธเจ้าเหล็กปางประทับนั่ง 4 องค์ (“พระตถาคตผู้มีเหงื่อ”) ｜ พระตถาคต
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 宮城県柴田郡柴田町西船迫1丁目12-12
ความลึกลับความลึกซึ้งความสง่างาม
วัดไดโคอินในนิชิฟุนาฮาซามะ เมืองชิบาตะ ประดิษฐานพระอมิตาภพุทธเจ้าเหล็กปางประทับนั่ง 4 องค์ ซึ่งเป็นพระเหล็กที่พบได้ไม่บ่อยและเป็นที่รู้จักในชื่อ “พระตถาคตผู้มีเหงื่อ” สูงประมาณ 82 เซนติเมตร มีจารึกปีบุนเอที่ 3 (ค.ศ. 1266) และสร้างในสมัยคามาคุระ ตามตำนานเดิมสร้างเป็นพระพุทธเจ้าห้าปัญญา ได้แก่ พระไดนิจิ พระอักโษภยะ พระรัตนสัมภวะ พระอมิตายุส และพระอโมฆสิทธิ แต่ปัจจุบันองค์พระไดนิจิสูญหายไป เหลืออยู่ 4 องค์ มีความเชื่อในท้องถิ่นว่าเมื่อหมู่บ้านกำลังจะเกิดเหตุผิดปกติ จะมีหยดน้ำปรากฏบนองค์พระคล้ายเหงื่อ จึงเกิดชื่อ “พระตถาคตผู้มีเหงื่อ” และได้รับความศรัทธาจากชุมชนมาอย่างยาวนาน ปัจจุบันประดิษฐานในวิหารคอนกรีตที่สร้างโดยคำนึงถึงการป้องกันอัคคีภัย และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของจังหวัดมิยางิ
วัดโฮโชจิ
พระอมิตาภพุทธเจ้าปางประทับนั่งขนาดโจโรคุ ｜ พระตถาคต
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 宮城県刈田郡蔵王町大字平沢字諏訪舘28-1
ความขรึมสง่าความสงบความลึกซึ้ง
วัดโฮโชจิในฮิราซาวะ เมืองซาโอะ ประดิษฐานพระอมิตาภพุทธเจ้าปางประทับนั่งขนาดโจโรคุองค์ใหญ่ มีความสูงรวม 379 เซนติเมตร และองค์พระสูง 288 เซนติเมตร ทำจากไม้เคยากิ เชื่อว่าเดิมเป็นพระประธานของวัดอันโยจิในฮิราซาวะ โดยส่วนหน้าของพระเศียรและพระอุระยังคงงานแกะสลักจากปลายสมัยเฮอัน พระพักตร์อิ่มเอิบและสงบมีรูปแบบใกล้เคียงกับพระอมิตาภพุทธเจ้าบนแท่นบูชาคิโยฮิระในคอนจิกิโดของวัดชูซอนจิ จึงเป็นพระพุทธรูปสำคัญที่ถ่ายทอดวัฒนธรรมพุทธศาสนาซึ่งแพร่หลายในโอชูช่วงปลายสมัยเฮอัน มีการบูรณะครั้งใหญ่ในปีเคียวโฮที่ 3 (ค.ศ. 1718) โดยส่วนใหญ่ขององค์พระนอกจากพระเศียรและพระอุระ รวมถึงฐานและรัศมี ถูกสร้างเสริมขึ้นใหม่ หลังวัดอันโยจิถูกยกเลิกในต้นสมัยเมจิ องค์พระได้รับการดูแลในหลายสถานที่ ก่อนมาประดิษฐานที่วัดโฮโชจิในปัจจุบัน เป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของจังหวัดมิยางิ และสามารถเข้าชมได้โดยไม่ต้องจองหลังแจ้งทางวัด
วัดโชเมียวจิ
พระอมิตาภพุทธเจ้าไม้ปางยืน (“พระประธานดำ”) ｜ พระตถาคต
ที่อยู่ (ภาษาญี่ปุ่น) 宮城県亘理郡亘理町字旭山1
ความประณีตความสูงส่งความลึกซึ้ง
วัดโชเมียวจิในอาซาฮิยามะ เมืองวาตาริ ประดิษฐานพระอมิตาภพุทธเจ้าไม้ปางยืนองค์นี้เป็นพระประธาน องค์พระสูงประมาณ 94 เซนติเมตร ทำจากไม้ฮิโนกิด้วยเทคนิคประกอบไม้หลายชิ้นและฝังดวงตาแก้ว เป็นผลงานสมัยคามาคุระ รูปร่างสมส่วน คิ้วและดวงตาที่ประณีต รวมถึงริ้วจีวรที่ไหลลื่น แสดงอิทธิพลของรูปแบบช่างไคเค เดิมผิวองค์พระลงสีทอง แต่เมื่อเวลาผ่านไปสีได้คล้ำเป็นดำ จึงเป็นที่รู้จักในชื่อ “พระประธานดำ” เดิมเป็นพระประธานของวัดโคเมียวอินที่เกี่ยวข้องกับตระกูลวาตาริ และมีตำนานว่าจิบะ สึเนตาเนะได้รับมาจากมินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ แม้ตระกูลวาตาริจะย้ายไปวาคุยะ องค์พระยังคงอยู่ในพื้นที่และต่อมากลายเป็นพระประธานของวัดโชเมียวจิ ปัจจุบันเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของจังหวัดมิยางิ โดยปกติไม่เปิดให้ชม แต่เปิดปีละสองครั้งในวันที่ 16 มกราคมและ 13 สิงหาคม